Η νεο-Δεξιά καλεί το ιππικό. Οι "αριστεροί" τον χαβά τους

 Κλέαρχος Τσαουσίδης

Έβλεπα το κακοστημένο σκετς με τους δέκα περίπου «Ρουβίκωνες», που φώναζαν άναρθρα συνθήματα και πετούσαν χαρτάκια, ακριβώς όπως οι «επιστήμονες» οπαδοί στις γνωστές «θύρες» των ποδοσφαιρικών γηπέδων. Είμαι βέβαιος ότι η επόμενη εκδήλωση που θα διακόψουν, μόλις ξεπεζέψουν, θα είναι της Χρυσής Αυγής...

Ολοι στον αγώνα λοιπόν. Για να φύγει αυτή η αντιλαϊκή κυβέρνηση και να έρθει ποια; Μα του δημοκράτη, φιλολαϊκού Μητσοτάκη. Ή έχουν κάτι άλλο στον νου τους αυτοί οι τάχαμου αριστεροί που ήθελαν να διακόψουν την εκδήλωση για την παραχώρηση στον Δήμο Καισαριανής του Σκοπευτηρίου, ή τα καλομαθημένα παιδάκια που βάφτισαν την παρέα τους «Ρουβίκωνα» και διακόπτουν όποια εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ τους κάνει κέφι επειδή γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να έχουν επιπτώσεις;

Έβλεπα το κακοστημένο σκετς με τους δέκα περίπου «Ρουβίκωνες», που φώναζαν άναρθρα συνθήματα και πετούσαν χαρτάκια, ακριβώς όπως οι «επιστήμονες» οπαδοί στις γνωστές «θύρες» των ποδοσφαιρικών γηπέδων. Είμαι βέβαιος ότι η επόμενη εκδήλωση που θα διακόψουν, μόλις ξεπεζέψουν, θα είναι της Χρυσής Αυγής...

Οι άλλοι, της ΛΑΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που ήθελαν να χαλάσουν την εκδήλωση στο Σκοπευτήριο, είναι απλώς θλιβεροί. Αυτοί (της ΛΑΕ) που το καλοκαίρι του '15 πρόδωσαν όσους τους εκλέξανε για να κυβερνήσουν, αυτούς που από άγνωστους και άσημους τους έκαναν γνωστούς. Από κοντά τα τηλεοπτικά μέσα των μπαταξήδων που, μονοφωνικά, με τις ίδιες βρισιές, τους κρατούν ακόμη στην επιφάνεια, όταν ο λαός τούς έδειξε την πόρτα της εξόδου.

Το ΚΚΕ άλλα ψηφίζει στη Βουλή, άλλα λέει στον δήμαρχό του στην Καισαριανή να κάνει, αλλά ξεχνά ότι τη δημαρχία τη χρωστά στους ακροδεξιούς, δεξιούς, πασόκους και λοιπές αντισυριζικές δυνάμεις που στην επαναληπτική εκλογή έσπευσαν να ψηφίσουν τον εκλεκτό του.¹ 

Δηλαδή, αν παραχωρούσε η Ν.Δ. ή το ΠΑΣΟΚ το Σκοπευτήριο, τι θα έπραττε το ΚΚΕ; Θα το αρνιόταν για να το κάνουν resort οι βασιλόφρονες σκοπευτές; Επί ποιας κυβέρνησης υποστηρίχτηκε και κερδήθηκε στο ΣτΕ η ανάκληση της παραχώρησης των 710 στρεμμάτων στη Σκοπευτική Εταιρεία; Μήπως επί ΣΥΡΙΖΑ, πέρσι;

Κάποιοι επικαλούνται ειρωνικά και τον Αλιέντε, ξεχνώντας ότι ακριβώς οι υπερβολές των πολύ «αριστερών» συνασπίσανε εναντίον της Λαϊκής Ενότητας και τους μικρομεσαίους με τις made in USA κατσαρόλες.

Η νεο-Δεξιά (Ν.Δ., Χρυσή Αυγή, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι κ.λπ.) έχει λυσσάξει. Χάνει τα πάντα. Οι εκδότες - καναλάρχες τα θαλασσοδάνεια, οι πολιτευτές τις αργομισθίες, οι κυρίες των κυρίων τα ψιχία από τη διαφημιστική καμπάνια για αντιμετώπιση μεταδοτικών νόσων όπως ο καρκίνος, οι καφενόβιοι τις επιδοτήσεις για τις κοτρώνες που πετούσαν στις χωματερές, οι μεγαλογιατροί τις «ειδικές» εξετάσεις, οι εκκλησιαστικοί παράγοντες την ανέλεγκτη ΜΚΟ τους και πάει λέγοντας.

Τα νομοσχέδια που ψηφίζει η Βουλή για απλή αναλογική, για ενίσχυση των μη εχόντων, για έλεγχο της φορολογητέας ύλης, για καταβολή ενοικίου για τις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες, για αναδιάρθρωση της διοίκησης (δηλαδή για περιορισμό του βαθύτατου κράτους), για ενδυνάμωση της δημόσιας εκπαίδευσης και τόσα άλλα, τους έχουν πανικοβάλει, τους φτάνουν πέρα από τα όρια της παράκρουσης. Το βλέπουμε καθημερινά στα κανάλια τους. Τα έχουν παίξει! Χάνουν το ψωμί τους, εκ δεξιών και εξ «αριστερών».

Οπότε, τώρα, μιας και δεν δύνανται να ξεσηκώσουν τον κόσμο ενάντια στην κυβέρνηση, κατεβάζουν και το ιππικό: την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Προσοχή, την Ιεραρχία, όχι την Εκκλησία. Και έχουν το θράσος να υπαινίσσονται την ανάγκη δημοψηφίσματος οι σύγχρονοι μουτχαζεντίν που πριν από χρόνια εκμεταλλεύονταν την αμηχανία των «εκσυγχρονιστών» ζητώντας να συνεχίσουμε να δηλωνόμαστε στις ταυτότητες όπως αυτοί γούσταραν. Τώρα θέλουν το κεφάλι του Φίλη, οι ημιμαθείς φανατικοί και οι δηλωμένοι φασίστες, όσα χρυσά κι αν φοράνε στο σώμα τους. Αυτό να το ξεχάσουν: και οι ρασοφόροι που εκτοξεύουν μίσος και χολή και κάποιοι «πραγματιστές». Τον υπουργό Παιδείας τον διορίζει πλέον η κυβέρνηση, όχι ο Πειραιώς Σεραφείμ με τον κ. Άνθιμο.

Αν θέλουν δημοψήφισμα, ας αρχίσουμε από τα απλά: να συνεχιστεί η μισθοδοσία των κληρικών από το κράτος ή να εφαρμοστεί π.χ. το γερμανικό σύστημα όπου αναγράφεις στη φορολογική σου δήλωση αν θέλεις να πληρώσεις για τους μισθούς των κληρικών του δόγματος που εσύ ακολουθείς ή καθόλου, αν είσαι μη θρησκευόμενος, άθρησκος.

Τα άλλα, όσα άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν είναι αρμοδιότητα καμιάς πλειοψηφίας ή μειοψηφίας και τα των σχέσεων κράτους - Εκκλησίας είναι αρμοδιότητα της Βουλής που συντάσσει και αναθεωρεί το Σύνταγμα. Όχι αυτών που στη συντριπτική τους πλειοψηφία είχαν πάθει αφωνία επί χούντας.

¹ Στον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών του ’14 στην Καισαριανή, ο υποψήφιος του ΚΚΕ κ. Σταμέλος έμεινε στην τρίτη θέση με 2.766 ψήφους, με δεύτερο τον νεοδημοκράτη κ. Καμπάκα (2.767 ψήφοι) και πρώτο τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κοντόσταυλο (3.249 ψήφο). Ο κ. Σταμέλος έκανε ένσταση, πήρε τη δεύτερη θέση και στον δεύτερο γύρο επικράτησε με 7.355 ψήφους! Από ποιους άραγε;

Απάντηση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης στους γυρολόγους – συκοφάντες της περιοχής μας.

Ενισχύσεις ρεκόρ, άνω των 4 δις. Ευρώ, στους αγροτοκτηνοτρόφους για φέτος!

Με την επιστροφή 130-140 εκατ. ευρώ στους αγρότες, σε σχέση με τον ειδικό φόρο κατανάλωσης πετρελαίου και τον συμψηφισμό του ΦΠΑ, συνεχίζεται η στήριξη του αγροτικού δυναμικού, που φέτος αναμένεται να εισπράξει συνολικά κεφάλαια ρεκόρ άνω των 4 δισ. ευρώ σε επιδοτήσεις, τόνισε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλης Αποστόλου μιλώντας στην Οικονομία Στο Κόκκινο και το Στ. Σχινά. 

Η επιστροφή των 130-140 εκατ. ευρώ αφορά χρονιές της διακυβέρνησης Σαμαρά και δεν είναι η μόνη, υπάρχουν και άλλα ποσά που θα ακολουθήσουν, όπως είπε ο κ.Αποστόλου. Υπενθύμισε ότι για τον ΕΦΚ στο πετρέλαιο για το 2015 θα επιστραφούν 23 λεπτά ανά λίτρο και το 2016 10 λεπτά ανά λίτρο, ενώ από το 2017 με την πλήρη αναπροσαρμογή του συντελεστή σταματάει η επιστροφή.

Υπογράμμισε ωστόσο ότι η απώλεια αυτή «υπεραντισταθμίζεται» από το νέο φορολογικό καθεστώς για τους αγρότες, που προβλέπει πλέον αφορολόγητο με όριο από 9.500 ως 11.000 εισοδήματος.

Η ρύθμιση αυτή οδηγεί σε μείωση του φόρου εισοδήματος για το 95%-97% του αγροτικού πληθυσμού, ο οποίος ενώ στο παρελθόν πλήρωνε 13% από το πρώτο ευρώ, τώρα δεν θα πληρώσει καθόλου μέχρι τα 11.000 ευρώ, σημείωσε. «Αυτό το "καθόλου" είναι πολύ μεγαλύτερο από την σταδιακή επιβάρυνση στο ασφάλιστρο του ΟΓΑ» τόνισε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, καθώς «εκεί υπάρχει επιβάρυνση αλλά είναι πολύ μικρότερη από την φορολογική ελάφρυνση».

Ο κ.Αποστόλου ανέφερε επίσης ότι «μέχρι τώρα έχουμε πληρώσει 2,1 δισ. ευρώ σε ενισχύσεις ... σύμφωνα με τον προγραμματισμό μέχρι το τέλος του έτους θα ξεπεράσουν τα 4 δισ. ευρώ ... πρόκειται για ιστορικό ρεκόρ για τον αγροτικό χώρο», όπως είπε.

Τρίπολη 6-10-2016

Τάσος Παπαζαχαρίας

Συντονιστής Ν.Ε ΣΥΡΙΖΑ

Αρκαδίας

Να μην αφήσουμε τίποτα να πέσει κάτω

Γιώργος Κυρίτσης βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ

Η ανάδειξη για πρώτη φορά κυβέρνησης της Αριστεράς στην Ελλάδα αποτελεί
για την ίδια τη χώρα και για την Ευρώπη γεγονός τεράστιας σημασίας. Άλλοι, όπως εμείς, θα το θεωρήσουν επίτευγμα και άλλοι, όπως η Δεξιά και αρκετοί στην Αριστερά, καταστροφή. Σε κάθε περίπτωση, είναι τουλάχιστον άξιον απορίας και αποτίμησης. Εμείς, ακόμα περισσότερο ως κομματικός οργανισμός μάλιστα, είμαστε επιφορτισμένοι και με το καθήκον να ανταποκριθούμε στη νέα κατάσταση.

Μετά τις εκλογές του 2012 δεν μπορέσαμε να αντιληφθούμε ότι οι επεξεργασίες που εκπονήθηκαν αν και έδειχναν επαρκείς για το 2012 (παρ’ ότι ανέλυαν την πραγματικότητα του 2010 με όρους 2007), δεν απαντούσαν στη συνθήκη του 2015: Οι δανειστές είχαν καλύψει επαρκώς τα νώτα τους και ήταν διατεθειμένοι να πάρουν «λελογισμένο ρίσκο» προκειμένου να μην υπάρξει εξάπλωση του «ελληνικού ιού» στην Ισπανία. Δεν είχαμε επίσης συνυπολογίσει ότι το αστικό μπλοκ δεν θα ορρωδούσε προ ουδενός και θα συντασσόταν ανοιχτά με τους δανειστές.

Με αυτά τα δεδομένα και χωρίς πείρα από τέτοιες καταστάσεις, πήγαμε στη διαπραγμάτευση του 2015 και χάσαμε. Το ότι περιορίσαμε την έκταση της ήττας είναι και ο λόγος για τον οποίο κυβερνάμε τη χώρα. Μπορεί να μην κοροϊδέψαμε κανέναν, αλλά στο μέτρο που είχαμε υποσχεθεί ότι δεν θα πάμε σε Μνημόνιο, είναι ηλίου φαεινότερο ότι χάσαμε. Και τον Σεπτέμβριο του 2015 μάς ανατέθηκε από τον λαό εκ νέου να αντιμετωπίσουμε εμείς την κατάσταση. 

Ενδεικτική του αμέριμνου τρόπου με τον οποίο προσεγγίσαμε τα θέματα ήταν η μνημειώδους κενότητας σύνοψη της γραμμής μας «καμία θυσία για το ευρώ, καμία αυταπάτη για τη δραχμή». Τελικά, το κομμάτι του κόμματος που ήταν «καμία θυσία για το ευρώ» αποχώρησε χωρίς πριν, ή στη συνέχεια, να παρουσιάσει σχέδιο εθνικού νομίσματος, το δε κομμάτι που έμεινε, καθώς δεν είχε «αυταπάτες για τη δραχμή», υποχρεώθηκε σε «θυσίες για το ευρώ». Δεν ήμασταν επίσης σε θέση να προβλέψουμε το προσφυγικό και τις επιπτώσεις του στην Ελλάδα και την Ευρώπη, ειδικά στη Γερμανία, ούτε τις εξελίξεις σε Τουρκία και Συρία. Δεν θα μπορούσαμε άλλωστε.

Πρέπει όμως σήμερα να αντιληφθούμε ότι η συνθήκη του προσφυγικού έχει «μνημονιακά» χαρακτηριστικά, τα οποία μάλιστα δεν μπορεί να αντιπαλέψει ούτε η κυβέρνηση ούτε η κοινωνία, γιατί ξεφεύγουν από το ελληνικό πλαίσιο. Η Ελλάδα είναι ένας διάδρομος με δύο πόρτες, που για καμιά τους δεν έχει το κλειδί. Είναι μια κατάσταση οιονεί ομηρείας. Η αυταξία της κυβέρνησης της Αριστεράς σε μια χώρα με την πολιτική παράδοση και Ιστορία της Ελλάδας, και μάλιστα στη δοσμένη συγκυρία και στον συγκεκριμένο συσχετισμό δυνάμεων, είναι κάτι που για τους αποχωρήσαντες από τον ΣΥΡΙΖΑ, για κάποιον λόγο που δεν έχει εξηγηθεί μέχρι στιγμής, δεν μετράει, συνιστά μάλιστα πισωγύρισμα.

Την ίδια στιγμή, και ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τη στρατηγική αφήγηση που θα νοηματοδοτούσε την πραγματικότητα της κυβέρνησης της Αριστεράς. Γιατί έχει σημασία που είμαστε κυβέρνηση; Τι απαντάμε στο «είστε για τα φράγκα»; Ωστόσο, το αστικό μπλοκ, τα κόμματα και τα μαγαζιά του καταλαβαίνουν πολύ καλά αυτό που δεν καταλαβαίνουμε εμείς: Πόσο σημαντικό είναι να τους έχουν πάρει για πρώτη φορά τη χώρα από τα χέρια «οι κουμουνισταί». Οι «νόμιμοι ιδιοκτήτες της χώρας» αισθάνονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σφετερίζεται την ιδιοκτησία τους και δεν σέβεται τα συμφέροντά τους ή απειλεί στο πεδίο της ιδεολογίας τη συντηρητική στροφή που χρειάστηκαν 30 χρόνια «υπαρκτού νεοφιλελευθερισμού» για να στήσουν.

Διαπιστώνουν δηλαδή ότι, παρά το Μνημόνιο, η κυβέρνηση δίνει μάχες που είναι εμβληματικά «αντινεοφιλελεύθερες», όπως στην Παιδεία, με το μέτωπο ενάντια στην εμπορευματικοποίηση, και στην Υγεία, με το ξήλωμα των εργολαβιών στον καθαρισμό. Υπάρχουν δεκάδες μικρές και μεγαλύτερες τέτοιες μάχες με νικηφόρα προοπτική και θα ήταν πολύ καλύτερες οι προϋποθέσεις τους αν οι εκτός ΣΥΡΙΖΑ αριστεροί τις στήριζαν και τις πλαισίωναν, αντί να τις απορρίπτουν σε μια επίδειξη ακραιφνούς, δομικής αντιπολίτευσης. 

Στο σημείο αυτό είναι αναντικατάστατος ο ρόλος του κόμματος. Πρέπει να είναι κατάλληλα διαρθρωμένο ώστε να μπορεί να διευρύνει και να δίνει απτό περιεχόμενο στις ρωγμές που επιτυγχάνει η κυβέρνηση και ταυτόχρονα, καθώς δεν είναι το ίδιο στα γρανάζια της διακυβέρνησης, να μπορεί να επιλέξει και να οργανώσει το ίδιο μέτωπα στα οποία θα μπορεί η κυβέρνηση να τοποθετηθεί με καλύτερους όρους. 

Η κυβέρνηση δίνει και μάχες «αστικού εκσυγχρονισμού», όπως τα Θρησκευτικά και κυρίως ο πόλεμος κατά της διαφθοράς, γύρω από τις οποίες μάλιστα οργανώνεται η λυσσαλέα επίθεση από τα ΜΜΕ και τη Ν.Δ. Το «όλοι ίδιοι είναι», η προσπάθεια δηλαδή να αφαιρεθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ το ηθικό πλεονέκτημα, αποσκοπεί ακριβώς στο να απενοχοποιήσει ένα παρελθόν το οποίο δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του και προσπαθεί με ψευδείς αναλογίες να αμαυρώσει τη σημερινή κατάσταση. Στον Εμφύλιο, το αστικό πολιτικό σύστημα ήταν τόσο ένοχο, που χρειάστηκε η φυσική εξόντωση του αντιπάλου.
Σήμερα, που οι πολιτικές διαφορές δεν είναι με κουμπούρια στα χέρια, αρκεί η ηθική εξόντωση, ιδίως όταν επικουρείται και «εξ αριστερών». Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση αμύνεται και όπου μπορεί επιτίθεται, με δεδομένο όμως το μνημονιακό πλαίσιο. Το οποίο παραμένει συνεκτικό και νεοφιλελεύθερο και στρέφεται εναντίον των τάξεων και στρωμάτων τα οποία εκπροσωπούμε. Και η επιτυχία του συνδέεται με το μέγεθος της καταστροφής που θα τους επιφέρει. Γι’ αυτόν άλλωστε τον λόγο δεν δεχόμαστε την «ιδιοκτησία του προγράμματος». Διότι το «έξοδος από την κρίση» δεν περιλαμβάνει το «με την κοινωνία όρθια». Αυτό είναιη δική μας δουλειά να το επιτύχουμε και πρέπει να το επιτύχουμε σε κάθε περίπτωση. 

Η ονομαστική έξοδος από την κρίση, δηλαδή η αφήγηση της εξόδου στις αγορές με απομείωση του χρέους και με δημοσιονομικό χώρο δεν είναι εγγυημένη, με βάση ακριβώς τις σωστές ως προς αυτό το σκέλος αναλύσεις μας. Συνεπώς, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να ετοιμαζόμαστε για κάθε ενδεχόμενο. Και πρωταρχική προϋπόθεση για να μπορούμε να το κάνουμε αυτό είναι στην επόμενη σύγκρουση να μην είμαστε εκβιάσιμοι.

 Κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει εφόσον συντρέχουν δύο παράγοντες: Ένας διεθνής συσχετισμός κατά της λιτότητας και της γερμανικής Ευρώπης, όπως αυτόν που περιέγραψαν αλλά δεν συγκρότησαν οι χώρες του Νότου, και δεύτερο, και κυριότερο, η επανασύνδεση του κόμματος με τις κοινωνικές του αναφορές και η λαϊκή στήριξη. Σχηματικά, αυτό που πρέπει να κάνει το κόμμα είναι η σύγκρουση οριζόντια, να νικήσει δηλαδή στην κοινωνία, και αυτό που πρέπει να κάνει η κυβέρνηση είναι η σύγκρουση κάθετα, να κερδίσει δηλαδή μάχεςστην πολιτική. Να μη αφήνουμε τίποτα να πέσει κάτω.

Τα χημικά της Αριστεράς και οι υποκριτικές φωνές της αντιπολίτευσης!

  Τάσος Παπαζαχαρίας

Είναι γεγονός ότι ο συσχετισμός των κομματικών δυνάμεων και η στελέχωση της Αστυνομίας, είναι κάτι που μας έρχεται από το πρόσφατο παρελθόν μεν, αλλά από το Πασοκοδεξιό πολιτικό σύστημα δε, που κυβερνούσε τη χώρα μας επί δεκαετίες.

Επ αυτού δεν μπορεί κανείς μας να υποβάλει τις ενστάσεις του, γιατί τα αποτελέσματα των εκλογικών τμημάτων, όπου ψηφίζουν τα σώματα ασφαλείας, μας το αποδεικνύουν με το πιο περίτρανο τρόπο!

Ύστερα οι καταγγελίες όλα τα προηγούμενα χρόνια, για ζαρντινιέρες και δολοφονίες αθώων πολιτών μέχρι και δεκαπεντάχρονων παιδιών, αλλά και τα όσα ακούγονται από αυτόπτες μάρτυρες στη δίκη της Χρυσής Αυγής, όπου δικάζονται στελέχη της για τις εγκληματικές τους πράξεις, αποδεικνύουν του λόγου του αληθές, για το τι είδους αστυνομία και γενικά σώματα ασφαλείας, παρέδωσαν στη παρούσα κυβέρνηση, οι κύριοι - κύριοι της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ, πού τώρα ζητάνε εξηγήσεις για την απαράδεκτη τακτική και συμπεριφορά της αστυνομίας απέναντι στους συνταξιούχους που διαμαρτύρονται.

Άν όμως η τωρινή κυβέρνηση επιχειρούσε να βάλει κάποια τάξη μέσα στα σώματα ασφαλείας, με την έννοια του δικαίου και της σωστής συμπεριφοράς απέναντι στο πολίτη που διαμαρτύρεται, τότε το μόνο που είναι σίγουρο είναι, ότι τα κόμματα που έχουν την ευθύνη αυτής της αστυνομίας, με το αποκρουστικό πρόσωπο απέναντι στο πολίτη, θα βγαίνανε στα κάγκελα και θα διαμαρτύρονταν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να ελέγξει τα σώματα ασφαλείας.

Θα γίνονταν κάτι ανάλογο με αυτό που γίνεται τώρα, με τη προσπάθεια της παρούσας κυβέρνησης, να βάλει μία στοιχειώδη τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο και σύσσωμη η αντιπολίτευση απορρίπτει ακόμη και αυτό που αναγκάστηκαν οι καναλάρχες να κάνουν, ύστερα από 27 χρόνια λειτουργίας, να δώσουν δηλαδή κάτι στο δημόσιο ταμείο, από την εκμετάλλευση τόσων χρόνων των τηλεοπτικών συχνοτήτων.

Γι αυτό κύριοι της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ, δεν δικαιούστε να μιλάτε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου, αφού όλη η γειτονιά γνωρίζει τα πως και τα γιατί κρεμάστηκε ο συγχωρεμένος.

Όσο για τα κανάλια και τις εφημερίδες θα τους θυμίσω μόνο τούτο!

Όταν οι κυβερνήσεις και συγκυβερνήσεις Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ, κατακλύζανε με χημικά το Σύνταγμα μέχρι το Μοναστηράκι, ακόμα και τους υπόγειους σταθμούς του Μετρό, με κίνδυνο να σκάσουν από ασφυξία εκατοντάδες διαδηλωτές που τους είχαν σαν καταφύγιο και μάλιστα όλα αυτά χωρίς αφορμή,  εύκολα τότε δικαιολογούσαν αυτή τη κατάσταση με το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά, είχε πληροφορίες ότι οι διαδηλωτές είχαν κρυφό σχέδιο να εισβάλουν στη βουλή!!!

Ήμαρτον λοιπόν βαρόνοι της ενημέρωσης για το όψιμο ενδιαφέρον σας για τους διαδηλωτές και για τις φωνές σας με αφορμή το ψέκασμα, χωρίς χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και άγριο κυνηγητό μέχρι το Μοναστηράκι!

Αλλά έστω και για αυτό το  ψέκασμα, ο πρωθυπουργός σας έδωσε την αρμόζουσα απάντηση!

Κανένα χημικό η άλλο μέσο καταστολής των διαδηλώσεων, από τώρα και στο εξής!

 Έχετε να πείτε κάτι επί αυτού???

Όχι βέβαια ! Γιατί οι δικοί σας πρωθυπουργοί, τέτοια ανάλογα περιστατικά τα κάνανε γαργάρα!!!

Για την στρατιγική του ΣΥΡΙΖΑ

  Χρήστος Στάικος (μέλος Κ.Π.Ε ΣΥΡΙΖΑ)

Στρατηγική μας πρέπει να είναι η συνεχής εμβάθυνση, διεύρυνση και ενοποίηση της Ευρώπης των λαών  

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει τη ριζοσπαστική, δημοκρατική, οικολογική, ανανεωτική και διαρκώς ανανεούμενη Αριστερά και στο συνέδριο πρέπει να επιβεβαιώσει ότι “ήρθε για να μείνει” ώστε να αποτελεί την ηγεμονική δύναμη του αριστερού - προοδευτικού πόλου στη χώρα μας και κρίσιμο καταλύτη θετικών εξελίξεων στην Ευρώπη. Μέσα από μια συνεχή πορεία για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη, διεκδικώντας και αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση, με αυτοπεποίθηση για το δίκαιο του αγώνα, αλλά και επίγνωση των γενικότερων συσχετισμών και κινδύνων.

Στόχος μας είναι η εμβάθυνση και διεύρυνση της δημοκρατίας μέσω ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής και σε αυτό θα συμβάλει θετικά η συζήτηση για θεσμικά ζητήματα που ανοίγει με αφορμή τη συνταγματική αναθεώρηση.

Το κόμμα πρέπει να έχει καθοριστικό ρόλο σε αυτή την κατεύθυνση και πρέπει να πάρουμε πρωτοβουλίες που θα υποστηρίζουν αυτή την προοπτική. Με θεσμοθέτηση ψηφοφοριών των μελών για στρατηγικές επιλογές του κόμματος όπως οι εκλογικές συμμαχίες, θεματικές επιτροπές και συνεχή επεξεργασία θέσεων σε αμφίδρομη σχέση με την κυβέρνηση, περιφερειακή δικτύωση, προσέγγιση νέων και διαμόρφωση όρων ανοίγματος σε αυτούς που μας ψήφισαν πάνω στην ατζέντα των θεσμικών αλλαγών κ.λπ.

Είναι αχαρτογράφητα τα νερά όσον αφορά τη σχέση κόμματος - κυβέρνησης - κοινωνίας, αλλά ας συζητήσουμε κάποιες αλλαγές με επίκεντρο τον ρόλο του μέλους και του κόμματος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει σημαντικό ρόλο στην αφήγηση ενός άλλου υποδείγματος από το κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο στην Ευρώπη και αποτελεί σημείο αναφοράς για Αριστερά και προοδευτικά κόμματα, συνδικάτα και συλλογικότητες. Με όρους αυτονομίας, ως ευρωπαϊκή Αριστερά, πρέπει να κινηθούμε στη διαμόρφωση ευρύτερων συμμαχιών με τους Οικολόγους Πράσινους και τη σοσιαλδημοκρατία που αποκόβεται από τις συντηρητικές δυνάμεις.

Η ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση στην Ελλάδα επηρέασε καταλυτικά τον σχηματισμό προοδευτικής κυβέρνησης στην Πορτογαλία και οι επικείμενες εκλογές στην Ισπανία μπορούν να οδηγήσουν στην ίδια κατεύθυνση. Από την πρώτη στιγμή θεωρήσαμε την κρίση υπερεθνική και ότι η αντιμετώπισή της χρειάζεται ευρύτερη αλλαγή συσχετισμών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με την αρχή να γίνεται στη χώρα μας.

Η επόμενη περίοδος εντός των συνόρων δεν θα χαρακτηριστεί από την λογική μεταρρύθμιση - λαϊκισμός, που θέλουν κάποιοι έντεχνα να προβάλλουν, αλλά από την αντίθεση των δύο πόλων, αριστερού - προοδευτικού με κύριο εκφραστή τον ΣΥΡΙΖΑ και δεξιού- συντηρητικού με κύριο εκφραστή τη ΝΔ. Και σε αυτή την προοπτική οφείλουν να τοποθετηθούν όσοι προσδιορίζονται στον χώρο των προοδευτικών δυνάμεων και της σοσιαλδημοκρατίας.

Ζούμε σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον και οφείλουμε να δούμε μέσα από αυτή την οπτική τη στρατηγική μας. Ο αγώνας για δημοκρατία, ισότητα, ελευθερία, για πολιτική καθοδήγηση του παγκόσμιου γίγνεσθαι είναι το ζητούμενο και με βάση αυτή την ανάλυση η υπερεθνική οντότητα της Ε.Ε. είναι το ελάχιστο απαραίτητο πεδίο για την άσκηση της πολιτικής ως μια σύγχρονη Αριστερά.

Η αντίθεσή μας στην οικονομική πολιτική καθώς και τα δημοκρατικά και κοινωνικά ελλείμματα της Ε.Ε. δεν πρέπει να μας οδηγούν στην εθνική περιχαράκωση και πολύ περισσότερο τώρα που η αύξηση εθνικιστικών, ρατσιστικών και ξενοφοβικών αντανακλαστικών σε πολλές χώρες οδηγούν σε μια συντηρητική αναδίπλωση.

Η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ και της ευρωπαϊκής Αριστεράς πρέπει να είναι η συνεχής εμβάθυνση, διεύρυνση και ενοποίηση της Ευρώπης των λαών, της δημοκρατίας, της οικολογίας, της αλληλεγγύης και των δικαιωμάτων ενάντια στον κατακερματισμό, την αποσύνθεση και την επικράτηση ακροδεξιών αντιλήψεων. Παλεύουμε για μια καλύτερη Ευρώπη.

 - Πηγή: https://www.kalimera-arkadia.gr/arthra/item/58083-stratigiki-mas-prepei-na-einai-i-synexis-emvathynsi-dieyrynsi-kai-enopoiisi-tis-evropis-ton-laon-grafei-o-x-staikos.html

Αλλάζει το απαρχαιωμένο σύστημα μετατάξεων στο Δημόσιο

Χρ. Βερναρδάκης: Αλλάζει το απαρχαιωμένο σύστημα μετατάξεων στο Δημόσιο

Στην Κεντρική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή της Βουλής προωθείται σήμερα το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης για την κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων

Στην Κεντρική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή της Βουλής προωθείται σήμερα το νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης για την κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων και όπως είπε,μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Χριστόφορος Βερναρδάκης,«με την ψήφισή του θα αλλάξει όλο το παλιό σύστημα αποσπάσεων και μετατάξεων στο δημόσιο σε ένα σύγχρονο, ευέλικτο σύστημα κάλυψης των αναγκών της δημόσιας διοίκησης και έρχεται σε συνεργασία με την αλλαγή των οργανογραμμάτων των δημόσιων φορέων, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη και θα ολοκληρωθεί μέχρι τέλος του χρόνου».

«Έχουμε ένα απαρχαιωμένο σύστημα μετατάξεων και αποσπάσεων, που είναι πολύ γραφειοκρατικό και χρονοβόρο, και το οποίο εξυπηρετεί περισσότερο πελατειακές σχέσεις, παρά καλύπτει πραγματικές ανάγκες», είπε ο κ. Βερναρδάκης στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, επισημαίνοντας ότι με τον νέο νόμο, που η εφαρμογή του θα ξεκινήσει από την 1η Ιανουαρίου 2017, θα διευκρινίζεται ότι οι αποσπάσεις θα γίνονται μόνο για την κάλυψη έκτακτων και επειγουσών αναγκών και θα έχουν συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ενώ οι μετατάξεις θα γίνονται με βάση τις κενές οργανικές θέσεις και την εκδήλωση επιθυμίας των υπαλλήλων. 

Η όλη διαδικασία θα γίνεται μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας στην οποία οι δημόσιοι φορείς θα δηλώνουν την ανάγκης τους για κάλυψη θέσεων. Στη συνέχεια, κάθε υπάλληλος, με βάση τα προσόντα του, θα αυτοπροτείνεται για να καταλάβει την αντίστοιχη θέση. Η όλη διαδικασία, όπως διευκρίνισε ο αναπληρωτής υπουργός, θα διαρκεί περίπου ένα με ενάμιση μήνα και θα γίνεται με μεταφορά της οργανικής θέσης στον νέο φορέα και με αντίστοιχη κάλυψη της μισθολογικής διαφοράς που τυχόν προκύπτει από την μετακίνηση. «Θα γίνεται ορθολογικότερη και καλύτερη διαχείριση των αναγκών των υπηρεσιών με τις ατομικές επιλογές του κάθε υπαλλήλου», επισήμανε ο κ. Βερναρδάκης.

Για τη μετακίνηση δεν θα είναι απαραίτητη η έγκριση του φορέα στον οποίο υπηρετεί ο υπάλληλος, αρκεί να είναι καλυμμένες τουλάχιστον το 50% των οργανικών θέσεων του κλάδου που ανήκει ο υπάλληλος. «Με το νόμο για την κινητικότητα δίνεται στο δημόσιο ένα εργαλείο, ώστε να κάνει καλύτερη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού. Το πρόβλημα της υποστελέχωσης του δημοσίου, βέβαια δεν λύνεται με αυτό. Για να υπάρξει λύση θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα για στοχευμένες προσλήψεις. Ωστόσο, θα συνδέσει καλύτερα τις θέσεις εργασίας με τα προσόντα και τις δεξιότητες των υπαλλήλων, δίνοντας τη δυνατότητα στοχευμένου προγραμματισμού των προσλήψεων, με βάση τις πραγματικές ανάγκες που θα βασίζονται στα οργανογράμματα των υπηρεσιών και θα γίνονται με απόλυτα διαφανείς διαδικασίες».

Ο κ. Βερναρδάκης τόνισε ακόμα μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι δεν πρόκειται να καταργηθούν κλάδοι, ωστόσο θα υπάρξει μία τυποποίηση των περιγραμμάτων εργασίας του δημοσίου, καθώς αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλοί κλάδοι που έχουν το ίδιο αντικείμενο εργασίας με διαφορετική ονομασία. «Είναι μία διαδικασία, το κλαδολόγιο, το νομοσχέδιο για την κινητικότητα και τα οργανογράμματα που περιλαμβάνει τρεις ταυτόχρονες δομικές αλλαγές για τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης», κατέληξε ο κ. Βερναρδάκης.

Η κατάκτηση της πολιτικής ηγεμονίας

Γιώργος Κατρούγκαλος

 

Έχω περάσει τη ζωή μου σε αγώνες και δεν έχω δει παρά μονάχα προδοσίες, διασπάσεις και ήττες στο στρατόπεδο μας. Θα μ’ άρεσε να δω και μία νίκη, έστω για μια φορά. Να μάθω τι νιώθει κανείς, πώς είναι, με τι μοιάζει, πώς μυρίζει μια δική μας νίκη.
Μ. Βάργκας Γιόσα, “Ο πόλεμος της συντέλειας του κόσμου”

Είχαμε την τύχη, η ελληνική Αριστερά, να μη δούμε μόνο μία, αλλά τρεις μεγάλες νίκες από τον Ιανουάριο του 2015. Για να είμαστε όμως ειλικρινείς, οι νίκες αυτές προέκυψαν περισσότερο λόγω της κατάρρευσης του παλαιού πολιτικού συστήματος, υπό το βάρος της διαλυτικής για αυτό εφαρμογής των Μνημονίων, παρά από τους αγώνες που ανέπτυξε το κίνημα. Πράγματι, μετά την ανεπανάληπτη έξαρση των κινητοποιήσεων του 2011, που είχαν όμως έντονο το στοιχείο του αυθορμητισμού και συγκεχυμένη πολιτικο-κοινωνική στόχευση, τόσο το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα όσο και γενικότερα οι αγώνες γνώρισαν μια ύφεση. Ήταν σαν ο λαός, βλέποντας ότι πλησιάζαμε στην κατάκτηση της κυβερνητικής εξουσίας, να είχε εναποθέσει σε εμάς, κατ’ ανάθεση, τις ελπίδες για βελτίωση της θέσης του.

Το κενό αυτό δημιουργεί σημαντικά προβλήματα. Οι τομές μιας αριστερής διακυβέρνησης δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν με επιτυχία από τα πάνω μόνο, από σοφούς και επιδέξιους κυβερνητικούς ελιγμούς, ούτε ως προϊόν κοινωνικής μηχανικής φωτισμένων ελίτ, έστω αριστερόστροφης έμπνευσης. Χρειάζονται να συνδυαστούν με τους αγώνες και τις κινητοποιήσεις ενός ισχυρού κοινωνικού κινήματος (με τη δυναμική παρέμβαση και ενός ισχυρού κόμματος, αλλά αυτό είναι αντικείμενο άλλης συζήτησης). Κάτι τέτοιο παραμένει ζητούμενο. Το συνδικαλιστικό κίνημα είναι πλήρως αποδυναμωμένο και απονομιμοποιημένο, ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας είναι τσακισμένο και αποσυρμένο από την πολιτική, και ένα όχι ασήμαντο κομμάτι του δικού μας κόσμου είναι μουδιασμένο από τον αναγκαστικό συμβιβασμό του περσινού Ιουλίου.

Το γεγονός αυτό θέτει επί τάπητος την ανάγκη για κατάκτηση της πολιτικής ηγεμονίας στη βάση της κύριας σήμερα αντίθεσης, με άλλα λόγια την πολιτικο-κοινωνική έκφραση της αντίθεσης στον νεοφιλελευθερισμό, την ηγεμονική έκφραση της αντίστασης σε αυτόν.

Οι αντικειμενικές συνθήκες διευκολύνουν το εγχείρημα αυτό, από την άποψη ότι ο ταξικός χαρακτήρας των πολιτικών του νεοφιλελευθερισμού και η κοινωνική καταστροφή που επιφέρει είναι ολοφάνεροι, ειδικά στην Ευρώπη, η οποία βιώνει τη συρροή της γενικότερης κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού, με τη στρεβλή διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Από την άλλη μεριά, η εφαρμογή αντι-νεοφιλελεύθερων πολιτικών δεν προσκρούει στη χώρα μας μόνο σε έλλειψη πόρων, αλλά και στις δεσμεύσεις του Μνημονίου, το οποίο, αν και πολύ ηπιότερο από τα προηγούμενα, αποτελεί και αυτό ουσιωδώς ένα νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα. Το καθήκον μας είναι, συνεπώς, να εντάξουμε τις μνημονιακές δεσμεύσεις σε ένα εντελώς διαφορετικό δικό μας πρόγραμμα, για να αδρανοποιήσουμε, να αμβλύνουμε ή να εξουδετερώσουμε τις νεοφιλελεύθερες αιχμές του. Αυτό επιχειρήσαμε με τη μεταρρύθμιση των συντάξεων: τα «κακά» του Μνημονίου, όπως την περικοπή του ΕΚΑΣ και τη μείωση των δαπανών, να τις αντιμετωπίσουμε με μια σαρωτική μεταρρύθμιση που έθεσε κανόνες ισονομίας και κοινωνικής δικαιοσύνης στο ασφαλιστικό σύστημα.

Τα πιο σημαντικά και τα πιο δύσκολα είναι μπροστά μας. Η απόκρουση της κοινωνικής εξαθλίωσης δεν μπορεί παρά να γίνει με όρους δημοκρατικής αναγέννησης, με την αναστροφή της εργασιακής απορρύθμισης, την κατοχύρωση της συλλογικής αυτονομίας και των εργασιακών δικαιωμάτων, αλλά και της επαναθεμελίωσης του πολιτικού συστήματος με ένα νέο Σύνταγμα που θα κατοχυρώνει θεσμούς άμεσης δημοκρατίας και λαϊκής συμμετοχής.

Προϋπόθεση για όλα αυτά, βεβαίως, είναι και η αλλαγή συσχετισμού στην Ευρώπη. Η Ευρώπη πράγματι αλλάζει. Δεν είμαστε η μόνη πια αριστερή κυβέρνηση σε αυτή, νέες συμμαχίες χτίζονται στο Ευρωκοινοβούλιο ως πρόπλασμα γενικότερων συνεργασιών. Το αποτέλεσμα των εκλογών στην Πορτογαλία είναι μια από τις συνέπειες του ερχομού του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είχε προκύψει αν δεν υπήρχαν οι Indignados στην Ισπανία, έτσι δεν θα υπήρχε και Πορτογαλία ή ακόμα και ο Κόρμπιν στη Βρετανία, αν εμείς δεν ήμασταν ακόμα ένας κρίκος σε αυτή την αλυσίδα αμφισβήτησης του νεοφιλελευθερισμού.

Ας έχουμε την αισιοδοξία της δράσης. Ο Καμί έγραφε ότι η χρησιμότητα της εξουσίας είναι ότι σου δίνει τη δυνατότητα να επιδιώξεις το αδύνατο (donner ses chances à l’impossible).

Στην «Εφ.Συν.» τα έγγραφα για την κομπίνα του Μ. Σαλμά

Μετά την ονομαστική καταγγελία Πολάκη: Στην «Εφ.Συν.» τα έγγραφα για την κομπίνα του Μ. Σαλμά

Τη στιγμή που ο Μάριος Σαλμάς πάει στα δικαστήρια τον Παύλο Πολάκη η «Εφημερίδα των Συντακτών» αποκαλύπτει τα έγγραφα που δείχνουν τη ζημιά που προκλήθηκε στον ΕΟΠΠΥ από τα παραπεμπτικά που υπέγραψε ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας - ΣΥΡΙΖΑ: Αναμένουμε απαντήσεις από τον Μητσοτάκη για το σκάνδαλο με τον Μ. Σαλμά

Ο Π. Πολάκης, κατά την συζήτηση επερώτησης του Π​ΑΣΟΚ για την υγεία στην Ολομέλεια της Βουλής, έκανε ονομαστική καταγγελία για εμπλοκή του τ. αναπληρωτή υπουργού Υγείας Μάριου Σαλμά σε αχρείαστη εξέταση προδιαγνωστικής αρθροσκόπησης, .

Ο Π. Πολάκης αναφέρθηκε στην εξέταση της προδιαγνωστικής αρθροσκόπησης λέγοντας ότι  η εξέταση αυτή δεν είναι αναγκαία διότι η διάγνωση στις αρθρώσεις γίνεται με μαγνητική. Όμως, σύμφωνα με τον κ. Πολάκη, «ενώ η εξέταση δεν χρειαζόταν, πάει ο Μ. Σαλμάς με τον αδερφό του και παίρνουν την αντιπροσωπεία του μηχανήματος που κάνει την εξέταση. Βάζει στη συνέχεια την υποδιοικήτρια του Αττικού να ζητήσει να τιμολογηθεί  η πράξη. Την τιμολόγησε ο κ. Σκανδαλάκης, πρόεδρος του ΚΕΣΥ και πρώην βουλευτής της Ν.Δ. 1.500 ευρώ. Την υπογράφει στη συνέχεια ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ο Λεωνίδας Γρηγοράκος όταν ήταν αναπληρωτής υπουργός Υγείας».

 «Τιμολογούμε λοιπόν μια διαγνωστική πράξη που δεν έχει αξία και στη συνέχεια πάει και παίρνει και άδεια ιατρείου όπως τα κανόνισε με τους ιατρικούς συλλόγους. για να κάνει την εξέταση. Γιατί πήρε και άδεια ιατρείου. Και καταθέτει παραστατικά στον ΕΟΠΥΥ και πληρώνεται. 550 ασθενείς είχε καταθέσει. Κάντε τον λογαριασμό να δείτε την κομπίνα. Στην Αμερική η μέγιστη τιμή για την ίδια εξέταση είναι 450 δολάρια. Εμείς την ξανατιμολογήσαμε, παρά το ότι ένας παρακρατικός μηχανισμός καθυστέρησε», τόνισε ο Π. Πολάκης.

Οι απειλές Σαλμά και τα αποκαλυπτικά έγγραφα για τη ζημιά στον ΕΟΠΥΥ

Ο χειρουργός ορθοπεδικός και πρώην υφυπουργός Υγείας  πέρασε την Παρασκευή στην αντεπίθεση, καταθέτοντας μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση κατά του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη, για τον οποίο δήλωσε πως «στην αίθουσα του δικαστηρίου θα ακούσει τις ημέρες φυλάκισης που θα του επιδικάσουν οι δικαστές». 

Κι ενώ ο  Μ. Σαλμάς ύστερα από τις καταγγελίες Πολάκη ισχυρίζεται πως «ουδεμία ζημία στον ΕΟΠΥΥ προκάλεσε η συγκεκριμένη διαγνωστική αρθροσκόπηση», σύμφωνα με αποκαλυπτικά στοιχεία που παρουσιάζει η «Εφ.Συν.» σήμερα, ο ΕΟΠΥΥ επιβαρύνθηκε κατά χιλιάδες ευρώ από τη συγκεκριμένη υπόθεση, στην οποία εμπλέκονται άμεσα διά των υπογραφών τους ο πρώην υπουργός Υγείας Μάκης Βορίδης, ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Λεωνίδας Γρηγοράκος καθώς και η προηγούμενη Ολομέλεια του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ) και ο τότε πρόεδρός του, καθηγητής Ιατρικής Παναγιώτης Σκανδαλάκης, πρώην βουλευτής Λακωνίας της Ν.Δ. και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών. 

• Εδώ η υπόθεση όπως είχε δημοσιευθεί πρόσφατα

 ΣΥΡΙΖΑ: Αναμένουμε απαντήσεις από τον Μητσοτάκη για το σκάνδαλο με τον Μ. Σαλμά

«Επειδή η συγκεκριμένη υπόθεση, σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας, φέρει την οσμή σκανδάλου κακοδιαχείρισης δημόσιου χρήματος, στο οποίο εμπλέκονται, είτε με την υπογραφή τους, είτε άμεσα, κορυφαία στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αναμένουμε άμεσα συγκεκριμένες απαντήσεις από τη ΝΔ και τον κ. Μητσοτάκη προσωπικά», τονίζει σε ανακοίνωσή του το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνοντας ότι «από ότι φαίνεται, η ΝΔ δεν αρκέστηκε να διαλύσει τα πάντα στον τομέα της δημόσιας Υγείας, και να αποδιαρθρώσει όλες τις δομές πρόνοιας, αλλά εργαζόταν και  υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων ιδιωτών, κάποιοι από τους οποίους ήταν και στελέχη της».

Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της Εφημερίδας των Συντακτών:

Ας πάρουμε την υπόθεση από την αρχή. Στις 22 Δεκεμβρίου 2014, ένα μήνα πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, επί κυβέρνησης Σαμαρά, με διαφαινόμενη τότε την ανάληψη της κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο υπουργός Υγείας Μάκης Βορίδης και ο αναπληρωτής υπουργός Λ. Γρηγοράκος υπογράφουν απόφαση (ΔΙΑΥΓΕΙΑ ΑΔΑ ΩΧ5ΘΘ-ΖΤ3) με την οποία αποδέχονται την απόφαση της Ολομέλειας του ΚΕΣΥ με ημερομηνία 2 Δεκεμβρίου 2014. 

Επάνω αριστερά, η υπουργική απόφαση Βορίδη-Γρηγοράκου και δεξιά οι οι εγκρίσεις του Ιατρικού Συλλόγου που αποδεικνύουν τη συστέγαση του ιδιωτικού διαγνωστικού κέντρου με το ιατρείο του πρώην υφυπουργού της Ν.Δ. Κάτω, τα παραπεμπτικά 550 ασθενών με την υπογραφή του Μάριου Σαλμά. 

Με τη συγκεκριμένη υπουργική απόφαση ο τότε υπουργός αποδέχεται τη δυνατότητα διενέργειας της συγκεκριμένης διαγνωστικής αρθροσκόπησης στο ιατρείο, η οποία, όπως αναφέρεται, «δεν είναι μια νέα ιατρική μέθοδος αλλά ήδη υπάρχουσα διαγνωστική μέθοδος, με τη μόνη διαφορά της εξέλιξης των αναλώσιμων και εργαλείων που καθιστούν την πράξη απολύτως ίδιας επιστημονικής διαδικασίας, ίδιων επιστημονικών ενδείξεων, ίδιας επιστημονικής ακρίβειας με τη μέχρι σήμερα διαγνωστική αρθροσκόπηση στο χειρουργείο, με τη μόνη διαφορά ότι γίνεται στο εξωτερικό ιατρείο νοσοκομείου ή σε νόμιμο ιατρείο και είναι ασφαλής». 

Το κυριότερο όμως είναι η τελευταία φράση της υπουργικής απόφασης: 

«Ως προς την κοστολόγηση, εφόσον παραμένει διαγνωστική αρθροσκόπηση, ισχύει ό,τι και στα ΚΕΝ (κλειστό ενοποιημένο νοσήλιο) των διαγνωστικών αρθροσκοπήσεων». 

Με απλά λόγια, αποζημιώνεται κανονικά από τον ΕΟΠΥΥ. 

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ΕΟΠΥΥ που παρουσιάζουμε σήμερα, όχι ένας και δύο αλλά συνολικά 550 ασθενείς μέσα σε ένα χρόνο (από το καλοκαίρι του 2015 έως τα τέλη Αυγούστου 2016) πήραν παραπεμπτικό από τον ίδιο γιατρό με το ίδιο ΑΦΜ για την ίδια συγκεκριμένη ιατρική πράξη (της διαγνωστικής αρθροσκόπησης γονάτου). 

Ποιος είναι αυτός; Δεν είναι άλλος από τον πρώην αναπληρωτή υπουργό, χειρουργό Μάριο Σαλμά. 

Σύμφωνα με τις καταγγελίες Πολάκη, η συγκεκριμένη εξέταση υπερκοστολογείτο κατά τουλάχιστον 300% (1.500 ευρώ κόστιζε η μία), με αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί το Ελληνικό Δημόσιο κατά τουλάχιστον 825.000 ευρώ για την αναφερόμενη περίοδο. 

Η «Εφ.Συν.» έχει στη διάθεσή της όλα τα στοιχεία όλων των ασθενών που υποβλήθηκαν στη συγκεκριμένη εξέταση με υπογραφή του ίδιου του κ. Σαλμά. 

«Οφείλω να ενημερώσω τους πολίτες ότι εγώ προσωπικά δεν έχω καμία σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ και δεν έχω λάβει ούτε ευρώ από τον ΕΟΠΥΥ, απλά το ιατρείο μου συστεγάζεται με ένα από τα πολυϊατρεία αυτά» έλεγε σε προχθεσινή δήλωσή του ο Μ. Σαλμάς. 

Λίγο μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, στις 19/2/2015, με απόφαση του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, χορηγήθηκε βεβαίωση λειτουργίας του «Ιδιωτικού διαγνωστικού εργαστηρίου Αρθροσκόπηση-Υπερηχοτομογραφία Ε.Ε.» επί της λεωφόρου Κηφισίας, το οποίο εκπροσωπείται νομίμως από τον Αθανάσιο Αρβάλη και το οποίο κατά... διαβολική σύμπτωση συστεγάζεται με το ιδιωτικό ορθοπεδικό ιατρείο του Μ. Σαλμά (βλ. Ιατρικός Σύλλογος Αθήνας - Α.Π. 2775, 19.2.2015) 

Της υπουργικής απόφασης Μ. Βορίδη είχε προηγηθεί γνωμοδότηση του ΚΕΣΥ, με τον πρόεδρό του Παναγιώτη Σκανδάλακη να αποδέχεται την απόφαση της Ολομέλειας, η οποία άνοιξε τον δρόμο για να αναγνωριστεί η αποζημίωση για τη συγκεκριμένη ιατρική εξέταση. 

«Το ΚΕΣΥ παρέπεμψε το θέμα σε ειδικό συμβούλιο εμπειρογνωμόνων και κατόπιν η εισήγησή τους διαβιβάστηκε στην Ολομέλειά μας, η οποία αποτελείται από 30 εκπροσώπους φορέων, αιρετούς και όχι διορισμένους», ισχυρίστηκε ο πρώην διοικητής του οργάνου, καθηγητής Π. Σκανδαλάκης. 

Πρόκειται για δήλωση που προκαλεί πολλά ερωτήματα, καθώς είναι γνωστό πως δεν είναι αιρετά στο σύνολό τους τα μέλη του ΚΕΣΥ. 

Η θητεία του ΚΕΣΥ έληξε τον Φεβρουάριο του 2016, ορίστηκαν τα νέα μέλη του με απόφαση του υπουργού Υγείας Ανδρέα Ξανθού, συστάθηκε ξανά η Επιτροπή κοστολόγησης και μόλις τον περασμένο Ιούλιο έφτασαν τα πρώτα πορίσματα για τις κοστολογήσεις διαφόρων ιατρικών πράξεων. 

Μόλις μια από τις υποθέσεις που εντόπισαν τα μέλη της συγκεκριμένης επιτροπής είναι η υπόθεση Σαλμά.

Υπενθυμίζεται πως ο Μ. Σαλμάς είχε δηλώσει: 

«Αν η εξέταση κοστολογήθηκε ακριβά (που δεν ισχύει), τίθεται εύλογα το ερώτημα: γιατί οι κύριοι Κουρουμπλής, Ξανθός και Πολάκης, επί 18 μήνες που ανέλαβαν μέχρι και σήμερα, δεν όρισαν νέα τιμή στην εξέταση, ενώ είχαν τη δυνατότητα να το κάνουν». 

Οπως προκύπτει, δεν ήταν δυνατόν η νυν ηγεσία του υπουργείου Υγείας να αλλάξει την τιμή της υπερκοστολογημένης εξέτασης χωρίς να υπάρχει προηγουμένως γνωμοδότηση του ΚΕΣΥ και συγκεκριμένα της επιτροπής κοστολόγησης. 

Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Υγείας, η συγκεκριμένη ιατρική πράξη, που κόστιζε 1.500 ευρώ, θα αποζημιώνεται πλέον με 150 ευρώ συν 150 ευρώ για τα ιατρικά αναλώσιμα, με αποτέλεσμα να εξοικονομηθούν σημαντικοί πόροι.