Σπύρος Γεωργάτος  Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Χρησιμοποιώ τη βιωματική οδό για να περιγράψω αυτό που οι ομήλικοί μου γνωρίζουν από χέρι: Ότι ο χώρος της Κεντροαριστεράς στην Ελλάδα, πέρα από τα προβεβλημένα στελέχη της, έχει στεγάσει ενεργούς πολίτες και άξιους ανθρώπους που δεν είχαν καμιά απολύτως σχέση με το πελατειακό σύστημα και τη μυξώδη γκλαμουριά του όψιμου ΠΑΣΟΚ. Η ερώτηση είναι αν αυτός ο χώρος υπάρχει ακόμα ή έχει συρρικνωθεί μέχρι εξαφανίσεως.

Κάθε χρόνο του Σταυρού έπρεπε να ψωνίσω ένα δωράκι για τον πεθερό μου τον Σταύρο. Ο κυρ-Σταύρος ήταν η επιτομή του κεντροαριστερού. Μιλούσε σαν τον Κύρκο, αλλά ψήφιζε Κέντρο κι έλεγε με έμφαση: «Εγώ παιδιά δεν είμαι κομμουνιστής, είμαι σο-σι-α-λι-στής».

Η κεντροαριστερή του ταυτότητα είχε ένα βάθος. Άριστος γνώστης και χρήστης της γλώσσας, φανατικός δημοτικιστής, συστηματικός αναγνώστης του Παύλου Παλαιολόγου στο «Βήμα», και με τα «Νέα» του Κώστα Νίτσου στην τσέπη του σακακιού του. Στη βιβλιοθήκη είχε, εκτός από τα φυλλάδια των μαθηματικών και τον Τόγκα, έναν τόμο της ελληνικής μυθολογίας, κλασικά μυθιστορήματα, βιβλία του Βασιλικού και του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Και στη δισκοθήκη του Καλδάρα και Θεοδωράκη.

Στη δικτατορία μιλούσε ανοιχτά για το καθεστώς. Γι’ αυτό το 1974 ήρθαν οι δικοί του και το ΚΚΕ και του προτείνουν να βάλει για δήμαρχος. Τους αποθάρρυνε αντιπροτείνοντας έναν πολύ νεότερό του, στέλεχος της προδικτατορικής ΕΔΑ. Με την ΕΔΑ φαίνεται ότι είχε ένα θέμα: Ενώ δεν την ψήφισε ποτέ, όλο για τον Ηλιού μιλούσε στο καφενείο.

Ο γλυκύτατος αυτός άνθρωπος, υπόδειγμα εντιμότητας και ανοιχτού μυαλού, παρέμεινε πιστός ΠΑΣΟΚος μέχρι τον Σημίτη. Σ’ αυτό το σημείο ο Θεός χρειάστηκε το μυαλό του στον πάνω όροφο και το πήρε. Κι έτσι ο κυρ-Σταύρος ευτύχησε να μην καταλάβει τι έγινε στο χρηματιστήριο και να μην προλάβει τον Γιωργάκη και τον Βενιζέλο. Όταν έφυγε, πλήρης ημερών, ήταν μέσ' στην καλή χαρά.

Χρησιμοποιώ τη βιωματική οδό για να περιγράψω αυτό που οι ομήλικοί μου γνωρίζουν από χέρι: Ότι ο χώρος της Κεντροαριστεράς στην Ελλάδα, πέρα από τα προβεβλημένα στελέχη της, έχει στεγάσει ενεργούς πολίτες και άξιους ανθρώπους που δεν είχαν καμιά απολύτως σχέση με το πελατειακό σύστημα και τη μυξώδη γκλαμουριά του όψιμου ΠΑΣΟΚ. Η ερώτηση είναι αν αυτός ο χώρος υπάρχει ακόμα ή έχει συρρικνωθεί μέχρι εξαφανίσεως.

Απ’ ό,τι φαίνεται, υπάρχει όντως ένας χώρος ανάμεσα στην κλασική Αριστερά και τη Δεξιά. Ο χώρος αυτός έχει όμως πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά από την πάλαι ποτέ «δημοκρατική παράταξη». Μιλάω για τους μεσήλικους που διαβάζουν (ακόμα) εφημερίδα, κοιτούν με ενδιαφέρον τι έγραψε ο Κιάος και ρίχνουν μια φευγαλέα ματιά στον Βαρουφάκη. Ανάφερομαι επίσης στους σαραντάρηδες που διαβάζουν Σάμπατο και ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, αλλά δεν είχαν ποτέ -ούτε πρόκειται ποτέ να αποκτήσουν- οργανωτική σχέση με «τα κόμματα».

Περιφερικά της Κεντροαριστεράς των μεσηλίκων (συν-πλην) υπάρχουν νέοι με έναν λανθάνοντα ριζοσπαστισμό. Νέοι, που, αν δεν τους καταλάβει κανείς, θα νομίζει ότι πρόκειται για απολίτικους. Μιλάω για τα παιδιά που δεν πολυδιαβάζουν, αλλά ντρέπονται για τα ορθογραφικά τους λάθη και χρησιμοποιούν τον αυτόματο διορθωτή. Δεν γνωρίζουν τι είναι η υπεραξία, αλλά δουλεύουνε «μαύρα» για να πάνε διακοπές. Δεν έχουν ιδέα για το «Κράτος και επανάσταση», αλλά κάνουν αθόρυβα τις μικρές καθημερινές τους επαναστάσεις -όπως έγραψε κάποτε στα «Ενθέματα» ο Κώστας Γαβρόγλου.

Οι νέοι αυτοί είναι μπολιασμένοι αφ’ ενός από τον κοσμοπολιτισμό του Erasmus και του διαδικτύου, αφ’ ετέρου από το «δεν μασάω» που τους κληροδότησε -ήθελαν δεν ήθελαν- η όσμωσή τους με το αντιεξουσιαστικό κίνημα στα φοιτητικά τους χρόνια. Γι’ αυτό θα μπορούσαν άνετα να ψηφίσουν κάτι που φαίνεται αντισυμβατικό, αλλά παραμένει εντός πλαισίων -όπως το Ποτάμι- επειδή τους υπόσχεται αξιοκρατία.

Οι χώροι που περιγράφω δεν έχουν, προς το παρόν, πολιτική έκφραση, αλλά έχουν μια συνάφεια με την Αριστερά. Η συνάφεια αυτή θα μπορούσε να γίνει «ενότητα στην πράξη», αν υπήρχε κάτι ευρύτερο, μέσα στο οποίο η παραδοσιακή Αριστερά θα ήταν μια σημαντική, αλλά όχι η μόνη, συνιστώσα.

Πού καταλήγω; Στο ότι όλοι εμείς οι βέροι κομμουνιστές -και οι πάσης φύσεως μαραμένοι- πρέπει ν’ αφήσουμε επιτέλους τις κόνξες. Κομμουνιστής θα πει, πρώτα απ’ όλα, «με τα πόδια κάτω και το κεφάλι απάνω». Τα υπόλοιπα είναι δρόμος.

ΑΕΠΙ: Τρελά λεφτά για μισθούς!!!

Ν.Ξυδάκης για σκάνδαλο ΑΕΠΙ: Χρειάζεται πολιτική πρωτοβουλία

  Φωτεινή Λαμπρίδη

Μετά τα εντυπωσιακά ευρήματα από το πόρισμα του ελέγχου, που διεξήχθη προσφάτως, για λογαριασμό του Υπουργείου Πολιτισμού για την εταιρεία ΑΕΠΙ (Ανώνυμη Εταιρεία Πνευματικής Ιδιοκτησίας) , επικοινωνήσαμε με τον πρώην υπουργό πολιτισμού Νίκο Ξυδάκη , χάρη στον οποίο διατάχτηκε ο έλεγχος.

Οι μέτοχοι μοίραζαν τα λεφτά από την πνευματική ιδιοκτησία των δημιουργών δίνοντας αστρονομικά ποσά (μέχρι 52.000 ευρώ μισθούς το μήνα!) στους εαυτούς τους και στις συνδεδεμένες εταιρείες οι οποίες ανήκαν στους ίδιους και σε συγγενικά τους πρόσωπα. Την ίδια στιγμή που η ΑΕΠΙ κατέρρεε εξαιτίας των αμοιβών, ύποπτων συναλλαγών με συνδεδεμένες εταιρείες χωρίς τιμολόγια και ενώ πολλοί καλλιτέχνες έπαιρναν ψίχουλα. Μόνο  για την περίοδο 2011 - 2014 τα μέλη του ΔΣ και συγγενείς τους έλαβαν αμοιβές 7,4 εκ ευρώ, ενώ πληρώθηκαν άλλα 7,2 εκ ευρώ σε συνδεδεμένη εταιρία για τεχνική υποστήριξη.

Ο τότε υπουργός πολιτισμού Νίκος Ξυδάκης λίγους μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ενημερώθηκε για το τι συνέβαινε στον χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων από δημιουργούς και φορείς. Έφταναν στο γραφείο του πληροφορίες σχετικά με αυθαιρεσίες και οικονομικές ατασθαλίες, ωστόσο δεν υπήρχε κάποιο τεκμήριο που τις αποδείκνυε.  Ενώ λοιπόν ο νόμος έδινε τη δυνατότητα στον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας το υπουργείου και στην  πολιτική ηγεσία να διατάξει έλεγχο, δεν το είχε κάνει προηγουμένως κανείς.

Τώρα λοιπόν που υπάρχει το πόρισμα από τους ορκωτούς λογιστές τι περιμένουμε; «Να υπάρξει πολιτική πρωτοβουλία και να δράσουν αυτοί που έχουν έννομο συμφέρον, δηλαδή οι δημιουργοί. Το ποιοι έχουν ποινικές ευθύνες θα το πει ο εισαγγελέας» εξηγεί.

«Ο κατά τον νόμο υπεύθυνος είναι ο ΟΠΙ (Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας του Υπουργείου Πολιτισμού). Ευτυχώς μετά τη θεσμοθέτηση του ΟΠΙ υπήρξε η δυνατότητα του ελέγχου αλλά όχι κυρωτική αρμοδιότητα.  Είχαμε πει να δώσουμε αρμοδιότητα στον ΟΠΙ να έχει δυνατότητα να έχει και κυρωτικό ρόλο.  Καλό είναι να το προβλέπει ο νέος νόμος.

Το πρώτο θέμα  ήταν να μάθουμε τι ακριβώς συμβαίνει στην ΑΕΠΙ. Αυτό το πόρισμα δίνει μια τεκμηρίωση. Είναι το απόλυτο χάος.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο από αυτά που δίνει η έρευνα δεν είναι το ότι έπαιρναν απίστευτους μισθούς, εξασθενώντας ουσιαστικά την εταιρεία, αλλά το ότι δεν έδιναν στους δικαιούχους δημιουργούς τα χρήματα που εισέπρατταν για λογαριασμό τους από τα μαγαζιά και τα ΜΜΕ. Αυτό είναι βαρύ. Άνθρωποι που παίρνουν ψίχουλα, ποιος κρίνει ποιος παίρνει τι; Οι δημιουργοί έχουν έννομο συμφέρον να προσφύγουν. Είχαν φτάσει σε μας καταγγελίες ότι η εταιρεία καταβάλλει κανονικά τα δικαιώματα σε επιφανείς δημιουργούς και εξασφαλίζει έτσι κάποια ανοχή, διασκεδάζει τις φωνές των ριγμένων. Αν συνέβαινε αυτό θα πρέπει και οι καλοπληρωμένοι καλλιτέχνες να αντιληφθούν τώρα ότι κι εκείνοι ψίχουλα έπαιρναν».

Ο Νίκος Ξυδάκης θεωρεί πως διαχρονικά οι κυβερνήσεις δεν έχουν δώσει τη δέουσα προσοχή στα θέματα του πολιτισμού. «Θα αλλάξουν πολλά αν αντιληφθούμε ότι ο πολιτισμός είναι μεγάλη παραγωγική δύναμη. Το κράτος πρέπει να βάλει κανόνες να μπορεί ο καλλιτέχνης να ζήσει από τη δουλειά του. Να μην οδηγούν τον καλλιτέχνη στα μαύρα ούτε στην εξαθλίωση», καταλήγει.

Η διπλή απειλή Σόιμπλε-ΔΝΤ

 Kst

Το 2010 η συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα - Μνημόνιο συνοδεύτηκε από ευρεία συζήτηση, κατά την οποία πολλοί επισήμαναν ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, διά της εισόδου του στην Ελλάδα, εισβάλλει και στα πολιτικά τεκταινόμενα της Ευρωζώνης, γεγονός που ενισχύει την εξάρτησή της από τρίτους παράγοντες και δυσχεραίνει τις διεργασίες ενοποίησης. 

Η τότε εκτίμηση στην πορεία επαληθεύτηκε μάλλον με πανηγυρικό τρόπο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το ΔΝΤ εμφανίζεται ως μέρος του ελληνικού προβλήματος και όχι ως μέρος της λύσης, χωρίς κανένας να μπορεί να βεβαιώσει ότι θα είναι -έστω- η τελευταία. Το ερώτημα που πλέον μπορεί ανοιχτά να τεθεί είναι: Γιατί το ΔΝΤ αποτελεί «αναγκαίο κακό», όπως διατείνονται και θεσμικοί παράγοντες;

Η ισχυρότερη επαλήθευση προήλθε από τους ίδιους τους Ευρωπαίους και επισήμως με τη σύσταση του ESM, του μηχανισμού που εξοπλίστηκε με 500 δισ. ευρώ για να αντιμετωπίσει μελλοντικές οικονομικές κρίσεις στην Ευρωζώνη. Τον σχετικό ρόλο του ESM σε μελλοντικές οικονομικές διασώσεις επί ευρωπαϊκού εδάφους υπενθύμισε ο Ντάισελμπλουμ μετά την τελευταία συνεδρίαση του Eurogroup, επαναλαμβάνοντας παράλληλα ότι το Ταμείο είναι αναγκαίο να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα διότι ήταν εξ αρχής οργανικό του στοιχείο και, ως εκ τούτου, τυχόν αποχώρησή του θα περιέπλεκε τα πράγματα.

Πέραν αυτού, με τη δυναμική εμφάνιση του Τραμπ στο διεθνές προσκήνιο, Μέρκελ και Ολάντ διακηρύσσουν σε κάθε ευκαιρία ότι η Ευρώπη θα ρυθμίζει στο εξής, και είναι ικανή να ρυθμίζει, μόνη τα του οίκου της. Στα του οίκου της, όπως σημείωσαν μετά την τελευταία σύνοδο κορυφής, περιλαμβάνεται και η αντιμετώπιση των οικείων οικονομικών κρίσεων.

Μήπως, παρά τις διαφαινόμενες ειλημμένες αποφάσεις, η συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα διευκολύνει την πορεία υλοποίησής του και -άρα- την επιτυχία του, ώστε να καθίσταται «προσωρινά» αναγκαία, όπως εκτιμούν ορισμένοι παράγοντες; Το αντίθετο. Όπως δηλώνουν πλέον οι ίδιοι παράγοντες (Ντάισελμπλουμ κ.ά.), οι θέσεις του ΔΝΤ στο ελληνικό ζήτημα είναι «παρωχημένες», δηλαδή «λανθασμένες», όπως ήταν εξ αρχής, και με τη βούλα του Ταμείου.

Ποιοι εν τέλει είναι οι λόγοι παραμονής του ΔΝΤ στην Ελλάδα; Πολύ φοβούμαστε -τρόπος του λέγειν, για να μην πούμε πως είμαστε βέβαιοι- ότι είναι οι λόγοι για τους οποίους εισήχθη το 2010, και είναι αμιγώς πολιτικοί. Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, έχουν κατά καιρούς αναγνωρίσει ότι, αν δεν είναι η Γερμανία που πρότεινε, είναι η σίγουρα Γερμανία που υποστήριξε την ιδέα και χρησιμοποίησε το ΔΝΤ για να επιβάλει τις καταναγκαστικές πολιτικές της επί της χώρας μας, ενδεχομένως και την «κρυφή» στρατηγική της επί της Ευρώπης.

Η διαρκής σύμπλευση του Σόιμπλε με τον Τόμσεν είναι πολύ δύσκολο να ερμηνευτεί με διαφορετικό τρόπο. Και -τι σύμπτωση!- ο Σόιμπλε, που εμφάνισε το 2015 το Grexit ως Plan B για το ελληνικό ζήτημα, απειλεί εκ νέου το 2017, τη στιγμή που η Ελλάδα είναι συνεπής με τις υποχρεώσεις και το πρόγραμμα κυλάει ομαλά. Οι δηλώσεις του, είναι αποκαλυπτικές.

Αν βγαίνει ένα συμπέρασμα, αυτό είναι: Η Ελλάδα και η Ευρώπη δεν χρειάζονται ούτε το ΔΝΤ ούτε την πολιτική Σόιμπλε. Απειλούνται και από τα δύο εξ ίσου.

Ασπίδα για ανέργους άνω των 50 με το νέο πρόγραμμα του ΟΑΕΔ

Μόνιμη απασχόληση για 12 ή 24 μήνες, με δυνατότητα συνέχισης της εργασίας ή διαφορετικά εξασφάλιση πρόσβασης στα επιδόματα ανεργίας, προσφέρει το νέο πρόγραμμα του ΟΑΕΔ για ανέργους άνω των 50, για το οποίο μίλησε η διοικήτρια του Οργανισμού Μ. Καραμεσίνη Στο Κόκκινο 105,5  και τον Στ. Σχινά.

Το νέο πρόγραμμα του ΟΑΕΔ αφορά ανέργους άνω των 50 ετών και την επανένταξή τους στην αγορά εργασίας, μέσω της επιχορήγησης του μισού μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους της απασχόλησής τους, που αφορά πρόσληψη σε επιχείρηση για διάστημα 12 μηνών.

Η αρχική πρόβλεψη αφορά 15.000 θέσεις εργασίας και εάν ο αρχικός αριθμός καλυφθεί, θα υπάρξει επέκταση, με αντίστοιχη αύξηση του προυπολογισμού.

Προκειμένου να μην υπάρχουν φαινόμενα όπου επιχειρήσεις που απέλυσαν προσωπικό στη συνέχεια θα εκμεταλλευτούν το πρόγραμμα για να προσλάβουν νέο με επιδότηση, υπάρχουν συγκεκριμένες προβλέψεις για να υπάρξει καθαρή αύξηση της απασχόλησης.

Την αίτηση για συμμετοχή θα υποβάλλουν οι ίδιες οι επιχειρήσεις, που θα ελέγχονται για το αν έχουν προχωρήσει σε μείωση του μόνιμου προσωπικού τους, το προηγούμενο 12μηνο για επιχειρήσεις με 20 και πλέον άτομα, ή το προηγούμενο τρίμηνο για μικρότερες. Εάν έχουν γίνει απολύσεις, θα πρέπει να έχουν προχωρήσει σε τουλάχιστον ισάριθμες προσλήψεις, προκειμένου στη συνέχεια να ενταχθούν στο πρόγραμμα.

Οι πολίτες που θα ευνοηθούν πρέπει να είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ ως άνεργοι, τουλάχιστον 6 μήνες για να προσληφθούν από επιχειρήσεις με προσωπικό άνω των 20 ή 3 μήνες για μικρότερες.

Στόχος αυτών των ρυθμίσεων είναι να ενταχθούν όσο το δυνατόν περισσότερες επιχειρήσεις από όλο το φάσμα των επιχειρήσεων, όπως είπε η κ.Καραμεσίνη.

Με την ένταξή της στο πρόγραμμα, μία επιχείρηση θα πάρουν έναν κλειδάριθμο, με τον οποίο θα έχουν την δυνατότητα να αναζητήσουν συγκεκριμένες ειδικότητες στην περιοχή τους και θα δημιουργηθεί μία λίστα 10 υποψηφίων, οι οποίοι σταδιακά θα κληθούν για συνέντευξη. Σε περίπτωση που η επιχείρηση αποφασίσει να απορρίψει τον πρώτο για να προχωρήσει στον δεύτερο, θα πρέπει να αιτιολογήσει αυτή της την απόφαση.

Υπάρχει επίσης η δυνατότητα, να προταθεί απευθείας εργαζόμενος από τον ΟΑΕΔ και τον εργασιακό σύμβουλο στην ενδιαφερόμενη επιχείρηση, ώστε να μην μπει σε δική της αναζήτηση.

Η διάρκεια αυτών των συμβάσεων, θα είναι 12 μήνες για τους μακροχρόνια ανέργους άνω των 50, ενώ για μη μακροχρόνια ανέργους άνω των 50 θα επιχορηγούνται 9 μήνες και η επιχείρηση θα καλύπτει πλήρως άλλους τρεις, δηλαδή συνολικά και πάλι θα είναι 12μηνη η απασχόλησή τους.

Με την ολοκλήρωση, θα είναι δυνατή η διατήρηση του εργαζόμενου στην επιχείρηση και ειδικά για τους 9+3 μήνες θα μπορεί να επαναληφθεί με το ίδιο καθεστώς.

Έτσι, όλοι θα έχουν στη συνέχεια δικαίωμα επιδόματος ανεργίας για 12 μήνες, το οποίο με συγκεκριμένα κριτήρια μπορεί να είναι για 24 μήνες. Συνολικά δηλαδή, το πρόγραμμα «θωρακίζει» ανέργους άνω των 50 με εργασία και επίδομα ανεργίας για διάστημα από 24 ως και 36 ή και 48 μήνες.

«Κείνο το βράδυ σώπαιναν οι λύκοι γιατί ούρλιαζαν οι άνθρωποι»

Θανάσης Κάππος, δημοσιογράφος-συγγραφέας, γιος του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς Κώστα Κάππου

Μακρόνησος. Τόπος βασανιστηρίων και άκρατου κανιβαλισμού μιας ιστορικής εποχής. Οι νικητές επέβαλαν στους ηττημένους ενός είδους “αναμόρφωση” που άφησε το στίγμα της. Μια συνθήκη στην οποία, τόσο για τους νικητές όσο και τους ηττημένους, τους βασανιστές και τους βασανιζόμενους, μίλησαν οι πράξεις.

Δολοφονίες, βασανιστήρια, εξευτελισμοί, τρελοί, σύρματα, κλωβοί, “αναμόρφωση” πάνω σε ένα ξερονήσι, όπου οι νικητές ήθελαν να δείξουν στους ηττημένους την υποτιθέμενη ανωτερότητά τους.

«Μια νέα Εδέμ στα μάτια της ελληνικής ιστορίας». «Νήσος ελευθερίας, προόδου και ηθικής και πολιτιστικής ανατάσεως». «Ένα αναμορφωτήριο ψυχών». Αναφορές, δηλώσεις, προτροπές, παραινέσεις από τον αστικό και όχι μόνο κόσμο της εποχής που, σε συνεργασία και με την Εκκλησία, υιοθέτησε ένα κάπως παραπάνω από αντιδραστικό εγχείρημα.

Τι ήταν όμως εκείνο το εγχείρημα; Μια απαραίτητη συνέχεια και ένα συμπλήρωμα στην προσπάθεια ολικής εξαφάνισης οτιδήποτε αριστερού από τον χάρτη της ελληνικής επικράτειας. Συμπλήρωμα, στις εκτελέσεις, τις δολοφονίες τους βασανισμούς, εξυπηρετώντας τις ανάγκες ενός πολύμορφου συμπλέγματος της εποχής, το οποίο έχοντας κερδίσει τον Εμφύλιο ήθελε με έναν ακόμη τρόπο να επιδείξει τη δύναμη και την επικράτησή του.

Ο Γιάννης Ρίτσος στον «Πέτρινο Χρόνο» δίνει τη δική του μοναδική απάντηση: «Όλα τα μοιραστήκαμε σύντροφοι, το ψωμί, το νερό, το τσιγάρο, τον καημό, την ελπίδα, τώρα μπορούμε να ζήσουμε ή να πεθάνουμε απλά κι όμορφα - σαν ν’ ανοίγουμε μια πόρτα το πρωί και να λέμε καλημέρα στον ήλιο και στον κόσμο».

Βαναυσότητα και βαρβαρότητα σε όλο της το μεγαλείο. Γεγονός που επιβεβαιώνεται και από ένα ακόμη στοιχείο: Πείραμα αντίστοιχο με αυτό της Μακρονήσου δεν εφαρμόστηκε πουθενά μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με μοναδική εξαίρεση κάπου στη Νοτιο-Ανατολική Ασία, όπου δημιουργήθηκε κάτι αντίστοιχο με στόχο την «ανύψωση» του φρονήματος των ηττημένων κομμουνιστών της περιοχής.

Ιδιαίτερος σε αυτό το ιδιόμορφο εγχείρημα και ο ρόλος της Εκκλησίας. Ο μητροπολίτης Κυκλάδων Φιλάρετος και ο αρχιμανδρίτης Κορνάρος επισκέφτηκαν τη Μακρόνησο τον Οκτώβριο του 1948, με στόχο όχι τη χριστιανική αναμόρφωση αλλά την επίθεση και τον οχετό απέναντι στους κρατούμενους κομμουνιστές. Ο πατήρ Κορνάρος ήταν εκείνος που κατά τη σφαγή του Α’ Τάγματος που είχε περισσότερους από 300 νεκρούς φαντάρους αναφωνούσε: «Σήμερα θα σας δικάσει ο Θεός και ο Θεός δικάζει με πιστόλι...».

Σοκάρει η περιγραφή του καπετάνιου του επιταγμένου καϊκιού Μίμη Βρονταμίτη για τη σφαγή των φαντάρων:

«Έζησα όλα τα δραματικά γεγονότα της Μακρονήσου το 1948. Ο στρατός είχε επιταγμένο το καΐκι μου ‘Άγιος Νικόλαος’, επί μισθώ, οκτώ χιλιάδες δραχμές το μήνα. Κουβαλούσα από το Λαύριο πέρα στη Μακρόνησο φαντάρους, πολιτικούς υπόδικους, νερό σε βαρέλια και άλλα.

Στο φοβερό τουφεκίδι του Μάρτη 1948 ο Σκαλούμπακας μου κόλλησε το πιστόλι στο κεφάλι και με απειλές με διέταξε να κουβαλάω σκοτωμένους φαντάρους πέρα μακριά στον Κάβο Ντόρο, στο ξερόνησο Σαν Τζιόρτζιο. Στο Γ' Τάγμα φόρτωνα τους νεκρούς φαντάρους, που τους εξέταζε ο γιατρός Μαλάμης, κι έγραφε στο πιστοποιητικό θανάτου τη λέξη ‘νεκρός’”.

Ήταν δίπλα στο γιατρό Μαλάμη κι άλλοι δύο γιατροί.

Τους σκοτωμένους φαντάρους τους τακτοποιούσανε στριμωχτά στο αμπάρι οι Αλφαμίτες, Χούμης και Δήμητρας, Λαγός. Σ' ένα μόνο δρομολόγιο φορτώσαμε 185 νεκρούς φαντάρους.

Λέω στον Σκαλούμπακα: «Το καΐκι δε σηκώνει τόσο πράμα, είναι πολύ το πράμα, θα μπατάρει το καΐκι».

Αυτός κουβέντα δεν έπαιρνε, με το πιστόλι με διέταξε. Τι να 'κανα; Το πιστόλι παγώνει...

Ανοιγόμασταν τη νύχτα στον Κάβο Ντόρο. Εκεί στο Σαν Τζιόρτζιο περίμενε καράβι πολεμικό. Οι ναύτες παίρνανε τους σκοτωμένους φαντάρους και τους χώνανε μέσα σε συρμάτινα δίχτυα με βαρίδια και τους φουντάρανε στο βυθό της θάλασσας.

Αυτό ξανάγινε. Οι νεκροί όλοι-όλοι ήταν 350 κοντά, τους μέτραγα έναν-έναν και ήταν 350 φαντάροι νεκροί. Αυτή ήταν η πιο τραγική περιπέτεια που έζησα στη ζωή μου».

Ένα στοίχημα για όλους μας σήμερα στο πλαίσιο διατήρησης της ιστορικής και συλλογικής μνήμης, με την έννοια της οριστικής σωτηρίας του χώρου της Μακρονήσου.

Είναι αναγκαίο, επιβεβλημένο, επιτακτικό, για κάθε δημοκρατικό, αριστερό, προοδευτικό, δημοκρατικό πολίτη αυτής χώρας να λυθεί το ζήτημα της Μακρονήσου, για να νικήσει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ η ιστορική μνήμη.

Βρέθηκε το γιατρικό για τα χρέη

 Μαρία Καλυβιώτου

Για πρώτη φορά με πλεονάσματα τα δημόσια νοσοκομεία - Το 2016 οι πραγματικές οφειλές ήταν μηδενικές

Την ίδια στιγμή που στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας έχουν γίνει χιλιάδες προσλήψεις, που απέκτησαν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα Υγείας πάνω από 2 εκατ. ανασφάλιστοι πολίτες, που άνοιξαν 125 κλίνες ΜΕΘ και που «έσπασαν» λουκέτα τμημάτων και κλινικών σε αρκετά νοσοκομεία της χώρας, για πρώτη φορά τα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα έκλεισαν το περασμένο έτος παρουσιάζοντας πλεόνασμα.

Λογιστική άσκηση για δυνατούς λύτες

Συγκεκριμένα, τον Δεκέμβριο του 2016, οι συνολικές οφειλές των νοσοκομείων ανέρχονταν σε 720,22 εκατ. ευρώ, τα ταμειακά διαθέσιμα των νοσοκομείων σε 755 εκατ. ευρώ και τα έσοδα του clawback σε 150 εκατ. ευρώ. Με όλες τις λογιστικές τακτοποιήσεις στις 31.12.2016 (πληρωμές, εισπράξεις clawback κ.λπ.) οι πραγματικές οφειλές των νοσοκομείων ήταν μηδενικές. Αντιθέτως, το καθαρό αποτέλεσμα των νοσοκομείων παρουσιάζεται θετικό κατά [720,22 - (755+150)] = 185 εκατ. ευρώ.

Για τον Δεκέμβριο του 2015 η αντίστοιχη θεωρητική άσκηση οδηγεί σε οφειλές (στις 31.12.2015) της τάξεως των 934 εκατ. ευρώ.

Το όριο δαπανών - αγορών των νοσοκομείων του ΕΣΥ για το 2016 διαμορφώθηκε στα 1,754 δισ. ευρώ και ήταν αυξημένο κατά 156 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2015 (1,598 δισ. ευρώ). Ο προϋπολογισμός εκτελέστηκε στο 100% ενώ το 2015 είχε εκτελεστεί στο 97,4%.

Οι συνολικές πληρωμές του 2016 διαμορφώθηκαν στα 2,241 δισ. ευρώ αυξημένες κατά 1 δισ. ευρώ σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2015. Κύριες αιτίες του μεγάλου όγκου πληρωμών ήταν η έκτακτη χρηματοδότηση για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών των νοσοκομείων στους προμηθευτές (1,024 δισ. ευρώ) και οι αυξημένες μεταβιβάσεις του ΕΟΠΥΥ στα νοσοκομεία το 2016 (533 εκατ. ευρώ) σε σχέση με το 2015 (89,39 εκατ. ευρώ).

Οι συνολικές υποχρεώσεις του 2016 διαμορφώθηκαν στα 720,22 εκατ. ευρώ και ήταν κατά 500 εκατ. ευρώ λιγότερες από το 2015 που διαμορφώθηκαν σε 1,202 δισ. ευρώ.

Ανισοκατανομές στις πληρωμές και ντιλ με προμηθευτές

Οι πληρωμές του 2016 όχι μόνο κάλυψαν πλήρως τις αγορές ίδιας χρήσης, αλλά εξόφλησαν και οφειλές προηγούμενων ετών (σύνολο πληρωμών 127%), γεγονός που οδηγεί στη δραματική μείωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών των νοσοκομείων.

Σύμφωνα με αναλυτικά στοιχεία που βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας, οι πληρωμές της πενταετίας που προηγήθηκε γίνονταν με άκρως ανορθολογικό τρόπο ανάμεσα στις επτά βασικές κατηγορίες δαπανών, δηλαδή για φάρμακα, υγειονομικό υλικό, ορθοπεδικό υλικό, αντιδραστήρια,  λοιπές κατηγορίες, μισθοδοσία επικουρικού και outsourcing.

Όπως προκύπτει από τα συγκεκριμένα στοιχεία, κατά μέσον όρο, οι διοικήσεις των νοσοκομείων κατά τα έτη 2011-2015 πλήρωναν κατά προτεραιότητα εργολαβικές εταιρείες και μικρο-προμηθευτές. Τα χρήματα που διέθεταν για φάρμακα και υγειονομικό υλικό έφταναν για να καλύψουν μόλις το 68% και το 76% της δαπάνης, αντίστοιχα, με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται ελλείψεις που είχαν άμεσο και αρνητικό αντίκτυπο στις υπηρεσίας υγείας που απολάμβαναν οι ασθενείς που απευθύνονταν στο δημόσιο σύστημα Υγείας.

Εργαζόμενος που διετέλεσε διοικητικό στέλεχος σε δημόσιο νοσοκομείο, ο οποίος επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, δήλωσε στην «Αυγή» της Κυριακής ότι από τις πληρωμές εξαιρούνταν σε σημαντικό βαθμό συγκεκριμένες κατηγορίες και συχνά προέκυπταν ανισοκατανομές με αποτέλεσμα να ωφελούνται συγκεκριμένες εταιρείες και προμηθευτές έναντι άλλων, τη στιγμή που ο νόμος ορίζει ότι πληρώνονται κατά προτεραιότητα τα παλαιότερα εκκρεμή τιμολόγια.

«Διοικητές νοσοκομείων έστηναν παιχνίδια με εταιρείες και λάμβαναν το απαραίτητο χαρτζιλίκι. 'Το τιμολόγιό σας είναι εδώ πίσω, τι μπορείτε να κάνετε για να έρθει πιο μπροστά;'. Υπάρχουν διοικητές που δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ κατά τη διάρκεια της θητείας τους να παρακολουθήσουν το εισόδημά τους από το νοσοκομείο, καθώς τα χρήματα που έπαιρναν από εταιρείες ήταν πολλαπλάσια. Οι μικροδουλειές τούς έβγαζαν πάνω από έναν μισθό, όταν οι μισθοί τους στα μεγάλα νοσοκομεία έφταναν 2-2,5 χιλιάδες ευρώ» περιέγραψε.

Εξωσυμβατικές συμφωνίες με προμηθευτές

Οι συμφωνίες με προμηθευτές, ακόμη και εξωσυμβατικές, κόστισαν πολύ ακριβά στο δημόσιο σύστημα Υγείας και η διαφθορά έχει τεθεί στο στόχαστρο της σημερινής πολιτικής ηγεσίας, που ήδη δρέπει τους πρώτους της καρπούς. Ενδεικτική είναι η περίπτωση των ορολογικών ελέγχων του αίματος, για τους οποίους το κράτος πλήρωνε 20 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, με βάση, κυρίως, εξωσυμβατικές συμφωνίες. Με υπουργική εντολή Πολάκη τον διαγωνισμό ανέλαβε το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας (ΕΚΕΑ) και το αποτέλεσμα ήταν η εξοικονόμηση 14 εκατομμυρίων ευρώ ανά έτος.

Άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Αττικό Νοσοκομείο, που μετά από 13 ολόκληρα χρόνια έθεσε σε λειτουργία τα πλυντήριά του. Το γεγονός ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια όλος ο εξοπλισμός των πλυντηρίων ήταν παροπλισμένος είχε αποτέλεσμα το νοσοκομείο να καταφεύγει σε... εργολαβικές υπηρεσίες, με συνολικό κόστος, ενδεικτικά, κατά την τελευταία πενταετία περίπου 1.300.000 ευρώ.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, «για 13 χρόνια, την εποχή της επίπλαστης ευμάρειας, τα χρήματα που δαπανούνταν ετησίως από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα ασφαλιστικά ταμεία στον χώρο της Υγείας ήταν 17 με 18 δισ. ευρώ ετησίως. Από αυτά υπολογίζουμε ότι το μαύρο χρήμα των υπερτιμολογήσεων ανερχόταν περίπου στα 6,5 δισ. ευρώ ετησίως», δηλαδή 84,5 δισ. ευρώ υπερτιμολογήσεις για το συγκεκριμένο διάστημα.

600% άνοδος στις πληρωμές του ΕΟΠΥΥ

Τα δημόσια νοσοκομεία έχουν συγκεκριμένες πηγές εσόδων: Τον τακτικό προϋπολογισμό, τον ΕΟΠΥΥ, την επιχειρηματική δραστηριότητα (ενοίκια κτηρίων, απογευματινά ιατρεία κ.λπ.) και το clawback. Όπως προκύπτει από αναλυτικά στοιχεία της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών του υπουργείου Υγείας, εκείνο που συστηματικά δεν εκτελούνταν από το 2012 ήταν οι πληρωμές από τον ΕΟΠΥΥ, που έδινε κατά μέσον όρο περίπου 90 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Το 2016 ο ΕΟΠΥΥ πρώτη φορά έδωσε στα νοσοκομεία του ΕΣΥ 533 εκατ. ευρώ, δηλαδή 600% πάνω από τον μέσο όρο που τηρήθηκε το διάστημα 2012-2015.

Αυξημένες ήταν το 2016 και οι επιχορηγήσεις για τα νοσοκομεία που προέβλεπε ο τακτικός προϋπολογισμός και συγκεκριμένα 1,301 δισ. ευρώ. Τουτέστιν οι επιχορηγήσεις ήταν κατά 0,9 δισ. ευρώ αυξημένες σε σύγκριση με το 2015.

Η αλήθεια γαι την μοριοδότηση στο ΠΑΝ. ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Δ Ε Λ Τ Ι Ο        Τ Υ Π Ο Υ

Οι κραυγές των ενοχλημένων  και το ενδιαφέρον του ΣΥΡΙΖΑ για έλεγχο στη μοριοδότηση των υπό πρόσληψη καθαριστριών στο νοσοκομείο μας.

Δεν καταλάβαμε τι είναι εκείνο που ενόχλησε μερικούς, όταν άκουσαν  για έλεγχο στη μοριοδότηση των υπό πρόσληψη καθαριστριών στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο και αμέσως αντέδρασαν με τον πιο περίεργο τρόπο!

Εκείνο το θεσμικό όργανο που ενδιαφέρθηκε να ελέγξει για το κατά πόσο έγινε δίκαια η μοριοδότηση στους ενδιαφερόμενους, το χαρακτήρισαν και το χαρακτηρίζουν «διορισθάκια»!

Ο φταίχτης είναι ως φαίνεται η κακιά τους συνήθεια, που για δεκαετίες τα αφεντικά τους έτσι τους έχουν  γαλουχήσει! Το ελεύθερο δηλαδή που είχε ο βουλευτής του κόμματός τους, να επιλέγει αυτός με τα δικά του κριτήρια τον κολλητό του που θα τον βολέψει σε κάποια θέση!

Θυμάστε το περίφημο "κατόπιν δικών μου ενεργειών" όπως ξεκινούσαν τα βουλευτικά μπιλιετάκια προς το ποίμνιό τους???

Εκεί έχουν μείνει προφανώς, οι συμπαθέστατοι κατά τ άλλα σχολιογράφοι μας και τώρα που ακούνε ΑΣΕΠ για καθαρίστριες και φύλακες δεν μπορούν να το χωνέψουν!

Οι εποχές έχουν αλλάξει δυστυχώς για κάποιους παραγοντίσκους, αλλά ευτυχώς για το πολύ κόσμο και όλοι μας πρέπει να προσαρμοστούμε στη σημερινή πραγματικότητα!

Ο ΣΥΡΙΖΑ φέρνει νέα ήθη και έθιμα στη πολιτική ζωή του τόπου και έχει σαν σημαία στη πολιτική πρακτική του τις πιο Ανθρώπινες αξίες όπως είναι: η διαφάνεια, η δικαιοσύνη και η αξιοκρατία και δεν επιτρέπει σε κανέναν μα κανένα παραγοντίσκο, απ όποια θέση και αν κατέχει, να παρεμβαίνει και να ευνοεί τον κολλητό του!

Γι αυτό σαν θεσμικό όργανο της πολιτικής μας ζωής  που είναι  το κάθε κόμμα  με τα εκλεγμένα όργανά του, έχει την υποχρέωση, ΟΧΙ της παρέμβασης στο έργο της όποιας αρμόδιας επιτροπής που συστήνεται για να φέρει σε πέρας ένα συγκεκριμένο έργο, αλλά να ελέγχει κατά πόσον το έργο αυτό η επιτροπή το έφερε σε πέρας με αμεροληψία, αντικειμενικότητα, με διαφάνεια και δικαιοσύνη!

Αν κάτι τέτοιο ενοχλεί μερικούς ας προσπαθήσουν να το ξεπεράσουν!

Ταυτόχρονα το κάθε κόμμα μπορεί και πρέπει να ελέγξει τα αποτελέσματα της μοριοδότησης και αν διαπιστώσει αδικίες να τις βγάλει στον αέρα!

Για μας του ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι μεγάλη η χαρά μας αλλά και η τιμή που θα μας κάνουν τα άλλα κόμματα, να ελέγχουν τη δουλειά και το έργο παρόμοιων επιτροπών, όπως της συγκεκριμένης του Παναρκαδικού Νοσοκομείου και όποιων άλλων συσταθούν στο μέλλον και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας την αλήθεια και συγκεκριμένα περιστατικά αδικίας, εφ όσον διαπιστώσουν, να  κάνουν τη καλοπροαίρετη κριτική τους και την απαραίτητη ως αναγκαία ακόμη καταγγελία τους!

Αυτοί είναι οι κανόνες της δημοκρατίας μας και κάποτε θα πρέπει να τους μάθουμε και να τους εφαρμόζουμε!

Όλα λοιπόν στο φως του ήλιου και στη διάθεση του λαού  αυτής της χώρας!

Τρίπολη 4-5-2017                                          Από τη Νομαρχιακή Επιτροπή

                                                                              ΣΥΡΙΖΑ   Αρκαδίας

Έγκαιρη και δίκαιη αποζημείωση στους αγρότες

Δ Ε Λ Τ Ι Ο   Τ Υ Π Ο Υ

Η σημερινή κυβέρνηση έγκαιρα και δίκαια αποζημιώνει τους πληγέντες αγρότες και κτηνοτρόφους της περιοχής μας.

Η Κυβέρνηση αμέσως μετά  τις τεράστιες καταστροφές που προκάλεσαν τα ακραία καιρικά φαινόμενα των Ιούνιο του 2016, έστειλε  στις πληγείσες περιοχές κυβερνητικό κλιμάκιο με επικεφαλής τον τότε αναπληρωτή υπουργό εσωτερικών Γιάννη Μπαλάφα, τον διοικητή του ΕΛΓΑ Φάνη Κουρεμπέ και τον γενικό γραμματέα του υπουργείου υποδομών Γιώργο Δέδε.

Οι ζημιές στο ζωικό και φυτικό κεφάλαιο στο Δήμο Τρίπολης και ιδιαίτερα στους πρώην καποδιστριακούς δήμους Τεγέας και Κορυθίου , ήταν πολύ μεγάλες και το κυβερνητικό κλιμάκιο από τότε είχε διαβεβαιώσει τους πληγέντες ότι θα αποζημιωθούν έγκαιρα και σε μεγάλο ποσοστό.

Αμέσως  τέθηκαν σε εφαρμογή οι κανονισμοί του ΕΛΓΑ έτσι ώστε, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι της περιοχής, οι οποίοι είδαν μέσα σε λίγα λεπτά τους κόπους τους να χάνονται, να λάβουν ανάλογες αποζημιώσεις σύμφωνα με το μέγεθος των ζημιών.

 Η κυβέρνηση κατανοώντας το μέγεθος των ζημιών, αλλά και σεβόμενη τα χρήματα των αγροτών και κτηνοτρόφων, που εδώ και χρόνια καταβάλουν ως ασφαλιστικές εισφορές στον ΕΛΓΑ, προσπάθησε να αντιμετωπίσει τα τεράστια προβλήματα που προέκυψαν τον Ιούνιο του 2016, όσο το δυνατόν πιο δίκαια και με διαφάνεια.

Σήμερα μετά από οχτώ μήνες και έπειτα από μια τεράστια προσπάθεια από τους εργαζόμενους του ΕΛΓΑ, ξεκίνησαν να δίνονται οι προκαταβολές στους αγρότες και κτηνοτρόφους. οι οποίες ομολογουμένως είναι αρκετά ικανοποιητικές. .

Γι τους λόγους αυτούς η κυβέρνηση τώρα, αλλά και οι ίδιοι οι αγρότες και κτηνοτρόφοι, δεν επιτρέπουν σε κανένα παράγοντα της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού, ως επίσης και άλλους γυρολόγους πολιτευτές, να «εκμεταλλευτούν» την συγκεκριμένη διαδικασία, πουλώντας  ρουσφέτι και υποχρέωση στον κάθε αποζημιωθέντα.

Αυτές οι πρακτικές ανήκουν πλέον στο αμαρτωλό παρελθόν, αφού όλοι γνωρίζουν πολύ καλά, ότι τα χρήματα των αποζημιώσεων είναι χρήματα των αγροτών και των κτηνοτρόφων, που οι ίδιοι έχουν καταβάλει εδώ και χρόνια με τις εισφορές τους στον ΕΛΓΑ και κανένας επιτήδειος πολιτευτής δεν τα βγάζει από τη τσέπη του.

Τρίπολη 2-2-2017                      Από τη Νομαρχιακή Επιτροπή

                                                                  ΣΥΡΙΖΑ  Αρκαδίας