Ποια είναι τελικά η ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Του Χρόνη Πολυχρονίου

Το ερώτημα τίθεται επιτακτικά και εναγωνίως τελευταία από την αξιωματική αντιπολίτευση της ΝΔ, δια του ιδεολογικού της καθοδηγητή Μάκη – τσεκούρι- Βορίδη. Δεν θα είχε καμία αξία τι λέει ο άνθρωπος, αν δεν ήταν Αντιπρόεδρος της ΝΔ. Καθώς η άκρο-δεξιά του επιρροή εξαπλώνεται έρποντας, δηλώνει με περηφάνεια.

‘Οι ιδέες της Αριστεράς είναι ελαττωματικές’ και όπως έλεγαν μετεμφυλιακά, ‘οι αριστεροί είναι χαλασμένοι Έλληνες, για αυτό όταν δηλώνουν κομμουνιστές πρέπει να συλλαμβάνονται’. Και συνεχίζει το φασιστικό αυτό μπουμπούκι. ‘Πρέπει να υπάρξει στρατηγική ήττα των ιδεών της Αριστεράς για να μην ξαναβρεθεί στην εξουσία με οποιαδήποτε μορφή της’!! Δηλαδή ρωτάω εγώ?

Είναι μεγάλος ο καημός τους που τους κυβερνάει η Αριστερά. 

‘Οι νικητές’ μίας άλλης εποχής, εξαπολύουν χυδαίες επιθέσεις εναντίον της εκλεγμένης κυβέρνησης της Αριστεράς και μετά την κατηγορούν για … εμφυλιακό κλίμα. ‘Δεν πρόκειται να παραδώσουμε την χώρα στην Αριστερά’ λένε, διότι ‘ μας κυβερνούν μπολσεβίκοι. Φταίει η ιδεολογία της Αριστεράς για τα Μνημόνια’ απευθυνόμενοι σε κάφρους. ‘Πρέπει να απαλλαγούμε από τον Τσίπρα, που ότι και να λέει κατά βάθος είναι κομουνιστής’, εκτοξεύουν την μεγάλη …βρισιά.

 Και ρωτάω εγώ ο αφελής. Σύντροφε Κουτσούμπα,  σύντροφε Λαφαζάνη τι άλλο περισσότερο θέλετε ποιο πειστικό, για να συμμετέχετε στο …γλέντι; Την δραχμή έ;

Για όλα λοιπόν φταίει ‘η ηγεμονία της ιδέας της Αριστεράς, ότι (τάχα) δεν πρέπει να υπάρχει δημοσιονομική πειθαρχία’ και όχι βεβαίως το διεφθαρμένο και πελατειακό κράτος ή το στρεβλό παραγωγικό μοντέλο που η παράταξή του Βορίδη έστησε μετά τη μεταπολίτευση στην Ελλάδα.

 Και ότι ότι ‘ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα αντιευρωπαϊκό μόρφωμα που καταλύει τους θεσμούς και περιφρονεί τη διάκριση των εξουσιών, επειδή η Αριστερά δεν σέβεται τη δημοκρατία ,’ λένε οι χουντικοί λεβέντες της ΝΔ που τους αρκεί μόνο ‘η στρατηγική ήττα της Αριστεράς’, με ορατό βέβαια τον κίνδυνο να συσπειρώσουν εντελώς καθοριστικά τον Ελληνικό Δημοκρατικό χώρο στις εκλογές, που ούτως ή άλλως διαθέτει αριστερά αντανακλαστικά και αριστερή συλλογική μνήμη.

Λοιπόν,  «Ο όρος Αριστερά στην πολιτική, σήμερα, αναφέρεται κυρίως σε αντιλήψεις και θέσεις που: α) Αντιμάχονται την αδικία, τις βαθιές ανισότητες και τις διακρίσεις που απορρέουν από την ταξική δομή της καπιταλιστικής κοινωνίας, β) Προωθούν την κοινωνική ισότητα, την φιλία και την συνεργασία ανάμεσα στα έθνη και τους λαούς, με σεβασμό στην κουλτούρα κάθε λαού, γ) Αγωνίζονται για ουσιαστική παιδεία και μόρφωση που να αφορά όλα τα μέλη της κοινωνίας, εναντίον του σκοταδισμού είτε εθνικιστικού, είτε θρησκευτικού.»

Ο πάρα πάνω ορισμός της Αριστεράς είναι δανεισμένος από το παγκοσμίως έγκυρο λεξικό της εγκυκλοπαίδειας του Google, με ότι αυτό σημαίνει. Δοκιμάστε το. Εγώ θα ήθελα απλώς να προσθέσω μερικά ακόμη λόγια για το πώς την έχουν εξυμνήσει (την Αριστερά) οι άνθρωποι της επιστήμης, των γραμμάτων, της τέχνης και του πολιτισμού, και την έχουν γράψει με το αίμα τους οι άνθρωποι του μόχθου και της εργασίας. Το αφήνω όμως στην δική σας κρίση, με την ελπίδα να την υπερασπιστούμε όταν και όπου αυτό χρειαστεί.

Πολιτικό φθινόπωρο, θυμωμένος χρόνος

Δημήτρης Σεβαστάκης

Το μόνο λογικό είναι να δοθεί φυσικός και πολιτικός χρόνος στην κυβέρνηση ώστε να κριθεί από το έργο κι όχι από το μίσος των υπολοίπων γι' αυτήν

Το μόνο λογικό είναι να δοθεί φυσικός και πολιτικός χρόνος στην κυβέρνηση ώστε να κριθεί από το έργο κι όχι από το μίσος των υπολοίπων γι' αυτήν: εκλογές το επόμενο φθινόπωρο, στο τέλος του συνταγματικού χρόνου. Δουλειά και όχι εντυπωσιοθηρία.
Δεν ξέρω αν όλοι συμφωνούν μ' αυτό ούτε αν έχουν τη στοιχειώδη λογική αυτοκυριαρχία να κατανοήσουν. Μέχρι στιγμής πάντως έχει συμβεί το ενδιαφέρον: η Νέα Δημοκρατία, με μια βαθύτατη πολιτική απραξία αλλά με το τεράστιο απόθεμα βαθέος κράτους και υπερ-κράτους, έχει «τυλίξει» σε έναν κατακλυσμό καταγγελιών κάθε κυβερνητική πράξη, κάθε δήλωση, κάθε ψίθυρο. Κιχ.
Αν υπάρχει αρνητικό γεγονός, σπεκουλάρει αδίστακτα. Αν υπάρχει θετικό, διαστέλλει μια οποιαδήποτε αρνητική είδηση και την αντιδιαστέλλει στο θετικό γεγονός, ώστε να το καλύψει -π.χ. απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών και μουφτήδες. Έτσι ο ακροατής «βλέπει» την καταγγελία, το ψεύδος ή τον αντιπολιτευτικό κρωγμό, τα εκλαμβάνει ως πραγματικότητα και χάνει το αληθώς παραγόμενο.
Αυτό δεν αδικεί την κυβέρνηση (πιθανόν και να τη βοηθάει συναισθηματικά, αφού αντιδρά κανείς στον αντιπολιτευτικό φανατισμό), αλλά αδικεί τη νομοθετική παραγωγή. Εξαφανίζει τον μόνο που μπορεί να την κρίνει, να τη διορθώσει, να την αφομοιώσει: τον ψύχραιμο πολίτη. Διαμορφώνεται ένας φανατικός και επιθετικός καταναλωτής ειδήσεων, αποσταθεροποιείται ο σκεπτόμενος, αποσυναρμολογείται ο συλλογισμένος.
Ο πυρήνας λοιπόν της επικοινωνιακής τακτικής δεν είναι ο επιθετικός λόγος, αλλά ο μπλοκαρισμένος ακροατής. Πολλά θετικά εξαφανίζονται, πολλά ουσιωδώς αρνητικα δεν εντοπίζονται: άτσαλες ρυθμίσεις, προχειρότητες που δύσκολα και καθυστερημένα διορθώνονται.
Η κυβέρνηση είναι ο «συνεπής φορέας του κακού». Προϊστορικού και νεωτερικού κακού. Οι εσωκομματικές ανασφάλειες, οι εικασίες για μέτωπα και αντιμέτωπα (το έχω ξαναγράψει: όσο σφίγγει ο κλοιός τόσο εκτραχύνονται οι εσωκομματικές σχέσεις) δεν αποτελούν απάντηση ούτε συνθέτουν μέτωπο αντίδρασης και άμυνας.
Ο λόγος περί φθινοπώρου λοιπόν. Πριν από τρία και... χρόνια, τέτοια εποχή, βρεθήκαμε στον πολεμικό κυκεώνα. Όλες οι διοικητικές δομές είχαν σκάσει. Σχολεία έκλειναν στις 11 το πρωί γιατί έλειπε προσωπικό, δεν βρίσκονταν καύσιμα για ασθενοφόρα, το προσφυγικό είχε εκραγεί με χιλιάδες ανθρώπους να συνωστίζονται σε λιμάνια και «δομές», ο Μάρδας έψαχνε τον πάτο του συρταριού για τις συντάξεις και τους μισθούς του επόμενου μήνα, απίστευτη ειδησεογραφική βία.
Συν το βρίσιμο για το νέο Μνημόνιο, συν την κούραση από τις ωραιοπαθείς επιλογές στη διαπραγμάτευση, συν την πληγή και την τρομερή δοκιμασία από την αλλαγή πορείας, συν την αυτοσυντήρηση πολλών που εξαφανίστηκαν από τα τηλεοπτικά μέτωπα, συν τη δυσκολία επιχειρήματος, συν τις πρόωρες εκλογές με πολλούς χθεσινούς συντρόφους απέναντι (και με πολλούς άκαπνους διορισμούς...), συν την πικρή αίσθηση του χαμένου υψώματος.
Αλλά το κακό δεν τέλειωνε εκεί. Συν την ασχετοσύνη πολλών στελεχών για τη δημόσια διοίκηση, την ασχετοσύνη για τον ρόλο εχθρικών και ενίοτε φανατικών αυτοδιοικητικών, συν τη δυσκολία μάθησης πολλών κεντρικών στελεχών για την εξειδικευμένη γνώση πάνω στα πολεμικά μέτωπα. Δεν καταλάβαιναν τι τους έλεγες...
Αυτός ο πυκνός και τραυματικός χρόνος διέρρευσε. Ψηφίσαμε αρνητικά μέτρα, ψηφίσαμε θετικά αλλά δυσ-όρατα μέτρα, αναμετρηθήκαμε μόνοι στο χωριό, τη συνοικία, ενδεχομένως και σε μια ιδιόλεκτο που δεν την κατέχουμε, και σε μια πίστη που την αναδιεκδικούμε. Ακριβώς γι' αυτό είμαστε απαιτητικοί με την ποιότητα και τη συντροφική καθαρότητα. Και αυτή η απαίτηση εκτείνεται προς όλες τις βαθμίδες κόμματος, κυβέρνησης και αυτοσυνείδησης. Όπως μας ξαναέκτισε το 2015, μας αναπροσανατολίζει το 2018.

Πελοπόννησος Πρώτα

 

Τρίπολη 30/8/2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παρεμβάσεις μας στην Οικονομική Επιτροπή

Τους προβληματισμούς και τις προτάσεις μας για τρία, κατά τη γνώμη μας, σοβαρά ζητήματα που αφορούν την Περιφέρειά μας εκφράσαμε ως παράταξη στη συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής την Τρίτη 28/8/2018.

«Αλαλούμ» με τη μεταφορά των μαθητών

Όταν, από την προηγούμενη μαθητική περίοδο, εντοπίσαμε προβλήματα στη μεταφορά των μαθητών, η Περιφερειακή Αρχή δεσμεύτηκε ότι αφού ενοποιήσει τη στάση της στις πέντε Περιφερειακές Ενότητες θα τα αντιμετωπίσει. Ο νέος τρόπος ηλεκτρονικού διαγωνισμού δημιουργεί καλύτερες συνθήκες για διαφάνεια, υγιή ανταγωνισμό και αποτελεσματικότητα, αλλά από μόνος του δεν μπορεί να αντιμετωπίσει πολλά ξεχωριστά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τα οποία υπάρχουν. Εκτός από τις ιδιομορφίες ανά Περιφερειακή Ενότητα, προκύπτει, όπως φαίνεται, σοβαρό πρόβλημα με τη στάση των Υπεραστικών ΚΤΕΛ (κι ας είναι ουσιαστικά ο μοναδικός φορέας προσφοράς στη μαζική μεταφορά των παιδιών). Έτσι σήμερα έχουμε την εξής εικόνα ανά νομό:

1.     Στην Αργολίδα το ΚΤΕΛ αρνείται να δώσει προσφορά (!) και αναγκαζόμαστε να επαναλάβουμε το διαγωνισμό.

2.     Στη Λακωνία δόθηκαν προφορές για όλα τα δρομολόγια με εκπτώσεις μόλις 1-2% όπου φαίνεται ότι υπήρξε κοινή αντιμετώπιση και στάση από τους συμμετέχοντες (ΚΤΕΛ-Ταξί).

3.     Στην Κορινθία και τη Μεσσηνία οι εκπτώσεις στις προσφορές των ΚΤΕΛ είναι κοντά στο 1% ενώ στα ταξί, με τον ανταγωνισμό, φτάνουν και το 51%.

4.     Στην Αρκαδία ακόμα φτιάχνεται ο διαγωνισμός!

Σε αυτόν τον ευαίσθητο τομέα, θα επισημάνουμε για άλλη μια φορά ότι δε χωρούν σκοπιμότητες και αιφνιδιασμοί. Πρέπει άμεσα (με ευθύνη της Περιφέρειας) να μπουν στο τραπέζι των συλλογικών οργάνων όλα τα ζητήματα - προβλήματα παρουσία των εμπλεκόμενων φορέων (Διεύθυνση Εκπαίδευσης στην Περιφέρεια, Διευθύνσεις Μεταφοράς Μαθητών, ΚΤΕΛ, Ταξί, Τουριστικά Λεωφορεία). 

Σε διαφορετική περίπτωση «ποτίζονται» πελατειακές σχέσεις και συμφέροντα εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος και της σωστής και ασφαλούς μεταφοράς των μαθητών. Δεν θα δεχτούμε τετελεσμένα γεγονότα ούτε ακριβοπληρωμένες λύσεις, καταστάσεις τις οποίες για αρκετά χρόνια βιώσαμε και στην Περιφέρειά μας.

Οι «πετυχημένες» Αναπτυξιακές της Περιφέρειας

Μέχρι χθες η Διοίκηση της Περιφέρειας προσπαθούσε να μας πείσει ότι οι Αναπτυξιακές Εταιρείες της είναι πρότυπα αποτελεσματικότητας, νομιμότητας, ταχύτητας και διαφάνειας. Σημαντικά εργαλεία παραγωγής έργου, που τα χειρίστηκε εντελώς μόνη της και αδιαφανώς, εξυπηρετώντας διάφορες σκοπιμότητες, χωρίς να δεχτεί ούτε καν τη φυσική παρουσία μας στη λειτουργία τους! Πρόσφατα άλλαξε η συμπεριφορά της για την Αναπτυξιακή Α.Ε. Μεσσηνίας.

 Σε αίτημα της Αναπτυξιακής για πληρωμή της με 64.000 ευρώ από την Περιφέρεια, για πέντε μελέτες που υλοποίησε από το 2012 και ολοκληρώθηκαν, η Περιφέρεια απάντησε με ανακοπή των διαδικασιών (!) παρότι προηγήθηκαν δικαστικές αποφάσεις δικαίωσης της Αναπτυξιακής. Αν και το ζητήσαμε επιμόνως, δεν ξεκαθαρίστηκε και δεν παρουσιάστηκαν στοιχεία σχετικά με το από ποιον φορέα και γιατί αναγκάστηκε η Περιφέρεια να αντιδράσει έτσι. 

Προφανώς δεν μπορούν να αποδεχτούν επισήμως τις όποιες θεσμικές εκτροπές έχουν γίνει στη λειτουργία της Αναπτυξιακής. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται η λειτουργία των Αναπτυξιακών Α.Ε. σαν «μαγαζιά» των εκάστοτε διοικούντων. Κάνουμε προσπάθεια προς κάθε κατεύθυνση για να πάψει αυτό. Στη διαχείριση των δημόσιων υποθέσεων η κοινωνία μας δεν δέχεται «μαύρες τρύπες».

Νομικοί σύμβουλοι

Η Περιφέρεια σε πάρα πολλές περιπτώσεις χρειάζεται νομική υποστήριξη για τη διεκπεραίωση υποθέσεων της. Χρόνια τώρα είναι «ακάλυπτη» ιδιαίτερα στο Νομό Αρκαδίας, όπου βρίσκεται η έδρα αλλά και στο Νομό Μεσσηνίας. Οι δαπάνες μας για τη νομική στήριξη είναι πολύ μεγάλες ενώ θα μπορούσαν να περιοριστούν σημαντικά με τη σταθερή ετήσια πρόσληψη νομικών συμβούλων, οι οποίοι θα αντιμετώπιζαν τις πολλές συνήθεις περιπτώσεις πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά. Παρά τη σύμφωνη γνώμη της 

Περιφερειακής Αρχής σε αυτό, συνεχίζονται οι απευθείας αναθέσεις σε δικηγόρους, χωρίς οι επιλογές να γίνονται σε συνεργασία με τους Δικηγορικούς Συλλόγους και με κανόνες διαφάνειας και κυκλικότητας. Σε περίοδο μεγάλης ανεργίας του κλάδου των δικηγόρων απαιτείται μια πιο υπεύθυνη αντιμετώπιση μακριά από πελατειακές σχέσεις και σκοπιμότητες.

Ποιους διχάζει ο κ. Τσίπρας;

Δημ. Ψαρράς

«Αμπάριζα από την ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας πήραν χτες οι εφημερίδες των δύο μεγάλων εφοπλιστικών ομίλων που διεκδικούν ιδιαίτερο ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας και κατήγγειλαν τον πρωθυπουργό ότι προκαλεί «μίσος» και «διχασμό» με το διάγγελμά του από την Ιθάκη»

Αμπάριζα από την ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας πήραν χτες οι εφημερίδες των δύο μεγάλων εφοπλιστικών ομίλων που διεκδικούν ιδιαίτερο ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας και κατήγγειλαν τον πρωθυπουργό ότι προκαλεί «μίσος» και «διχασμό» με το διάγγελμά του από την Ιθάκη.

Ο κ. Μητσοτάκης είχε προηγηθεί, λέγοντας ότι «ο κ. Τσίπρας επιμένει να διχάζει τους Ελληνες».

Αλλά οι εφημερίδες που τον στηρίζουν με κάθε μέσο προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα.

● «Κήρυγμα μίσους» ήταν το πρωτοσέλιδο των «Νέων» του κ. Μαρινάκη.

● «Διάγγελμα διχασμού από την Ιθάκη» ήταν η επιλογή του κ. Αλαφούζου στην «Καθημερινή».

● Η τρίτη εφημερίδα που συνέπλευσε στην ίδια γραμμή με παρόμοιο πρωτοσέλιδο ήταν η «Ελεύθερη Ωρα», που είδε «πολεμικό διάγγελμα Τσίπρα», ο οποίος «Διψάει για αίμα»!

Στη μακρά ιστορία των συγκροτημάτων Μαρινάκη (πρώην Λαμπράκη) και Αλαφούζου (πρώην Κοσκωτά, πρώην Βλάχου) δεν θα υπάρχουν πολλές μέρες που θα συμπίπτουν τα πρωτοσέλιδά τους με εκείνα των εφημερίδων που ίδρυσε ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος. Δεν γνωρίζω αν σήμερα νιώθουν περήφανα τα εναπομείναντα στελέχη των δύο συγκροτημάτων, αλλά η ταύτιση αυτή φανερώνει πολλά.

Βέβαια, η σχέση του μακαρίτη Μιχαλόπουλου με τους εφοπλιστές είναι πασίγνωστη όσο και οι περιπέτειές του με τη Δικαιοσύνη, εξαιτίας αυτής ακριβώς της ιδιαίτερης σχέσης.

Αλλά η «Ελεύθερη Ωρα» είναι γνωστή και δεν ξάφνιασε τους αναγνώστες της με το πρωτοσέλιδο. Εξάλλου είναι εκείνη που διαθέτει αποκλειστικές πληροφορίες για το πού εμφανίζεται κάθε μέρα η Παναγία και τα φιδάκια της.

Αλλά οι αναγνώστες των «Νέων» και της «Καθημερινής» υποχρεώθηκαν χτες να υποστούν μια βίαιη τοποθέτηση σε ένα στρατόπεδο όπου ελάχιστοι απ’ αυτούς ανήκουν.

Γιατί -ασφαλώς άθελά τους- οι δυο ιστορικές εφημερίδες, με τα χτεσινά τους πρωτοσέλιδα, δεν θίγουν τον πρωθυπουργό, όπως θα επιθυμούσαν, αλλά εκθέτουν ανεπανόρθωτα τους επιχειρηματίες-ιδιοκτήτες τους.

Ας ξαναδεί ή ας ξαναδιαβάσει καθένας το προχτεσινό διάγγελμα του Αλέξη Τσίπρα. Εύκολα θα διαπιστώσει ότι στο στόχαστρο του πρωθυπουργού βρέθηκαν:

1. Οι αιτίες και τα πρόσωπα που οδήγησαν τη χώρα στα μνημόνια.
2. Η φοροασυλία του μεγάλου πλούτου.
3. Η γενικευμένη διαπλοκή και διαφθορά.
4. Η ασυδοσία μιας σειράς επιχειρηματικών και εκδοτικών ομίλων που για χρόνια θεωρούσαν ότι η χώρα τούς ανήκει.
5. Ο κυνισμός και η περιφρόνηση μιας πολιτικής ελίτ, η οποία νόμισε ότι η Ελλάδα είναι φέουδο και οι Ελληνες πειθήνιοι υπήκοοί της.
6. Αυτοί που λοιδόρησαν και απαξίωσαν την Ελλάδα και τους Ελληνες, επειδή τόλμησαν να μη συναινέσουν στην υλοποίηση ενός νεοφιλελεύθερου πειράματος που θα κρατούσε για δεκαετίες.

Οι αναφορές αυτές είναι απομαγνητοφωνημένες ακριβώς από το βίντεο του διαγγέλματος. Οταν λοιπόν μιλά κανείς για μίσος και διχασμό, ασφαλώς εννοεί ότι ο ίδιος βρίσκεται εκεί που στρέφει τα βέλη του ο κ. Τσίπρας.

Μ’ άλλα λόγια, Μαρινάκης και Αλαφούζος δηλώνουν ότι:

◼ Βρίσκονται στην πλευρά του «μεγάλου πλούτου» ο οποίος διαθέτει «φοροασυλία». (Αυτό το ξέραμε.)

◼ Εχουν σχέση με τη γενικευμένη διαπλοκή και διαφθορά. (Αυτό τώρα το μαθαίνουμε από την έμμεση δική τους ομολογία.)

◼ Ανήκουν στους επιχειρηματικούς και εκδοτικούς ομίλους που για χρόνια θεωρούσαν ότι η χώρα τούς ανήκει. (Αυτό το υποψιαζόμαστε, αλλά με τα πρωτοσέλιδα το διασταυρώσαμε πλέον.)

◼ Ανήκουν σε μια πολιτική ελίτ η οποία νόμισε ότι η Ελλάδα είναι φέουδο και οι Ελληνες πειθήνιοι υπήκοοί της. (Και γι’ αυτό κάτι είχαμε ακούσει.)

Εκτός αν όλος αυτός ο ξεσηκωμός έγινε για την έμμεση αναφορά του πρωθυπουργού στις περιπτώσεις Παπαδήμου και Στουρνάρα, στο σημείο που περιέγραψε την έκπτωση των θεσμών και την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που βίωσε η χώρα μας την περίοδο των μνημονίων: «Η βία και η καταστολή έγιναν κομμάτι της καθημερινότητας», είπε ο κ. Τσίπρας. «Η δημοκρατία ευτελίστηκε. Τραπεζίτες έγιναν πρωθυπουργοί και υπουργοί έγιναν τραπεζίτες. Φασιστικές συμμορίες βγήκαν από τις κρυψώνες τους μετά από 60 χρόνια».

Τι από όλα αυτά είναι ανακριβές; Και σε τι από όλα αυτά μπορεί να διαφωνήσει ένας δημοκράτης που δεν περιμένει να κάνει μπίζνες με την πτώση της κυβέρνησης;