Το θέμα των υδρογονανθράκων θέλει προσοχή

Τρίπολη 31/10/2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Επισημάνσεις από το τελευταίο Περιφερειακό Συμβούλιο για τους υδρογονάνθρακες και τη διαχείριση του τουρισμού

Η γνωμοδότηση επί της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες περιοχές Νοτιοδυτικά και Δυτικά της Κρήτης, όπου έχει μερίδιο και η Περιφέρεια Πελοποννήσου και το σχέδιο προγραμματικής σύμβασης για τη δημιουργία και λειτουργία συστήματος διαχείρισης προορισμού (DMS) στον τουριστικό τομέα, ήταν από τα σημαντικότερα θέματα που απασχόλησαν τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου τη Δευτέρα 29/10/2018, στην Τρίπολη.

Το θέμα των υδρογονανθράκων θέλει προσοχή

Όσον αφορά την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, πράγματι υπάρχει ανάγκη ενεργειακής αυτονομίας στη χώρα, συγχρόνως όμως αυτό πρέπει να συνδυαστεί με το θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος. Οφείλουμε σταδιακά να περιορίσουμε στο ελάχιστο τη χρήση λιγνίτη και υδρογονανθράκων και να στραφούμε σοβαρά στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

 Η επιβάρυνση του πλανήτη έχει «χτυπήσει κόκκινο» και η καταστροφή, σύμφωνα με τους επιστήμονες, τρέχει με πολύ μεγαλύτερες ταχύτητες από αυτές που περίμεναν. Γι’ αυτό χρειάζεται να ξαναδούμε όλα τα ζητήματα του προγραμματισμού και αξιοποίησης της ενέργειας τόσο σε επίπεδο χώρας αλλά και μέσα στο πλαίσιο λειτουργίας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Από αυτά που ακούσαμε στην εισήγηση και διαβάσαμε στη ΣΜΠΕ για τους υδρογονάνθρακες, προκύπτει ότι έχουμε ξεκινήσει ως χώρα μια προσπάθεια - σε επίπεδο έρευνας προς το παρόν αλλά με σκοπό να προχωρήσει ως το τέλος - με μια ταχύτητα όμως που θα έπρεπε να ήταν πολύ πιο ελεγχόμενη. Θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε βήμα-βήμα, σε λιγότερα «οικόπεδα», με μικρότερες δαπάνες και με λιγότερα ρίσκα, σε μια περιοχή που ζει πολύ από τη φύση, τον τουρισμό και τα περιβαλλοντικά και πολιτιστικά της οφέλη.

 Επιπλέον, απ’ ό,τι φαίνεται δεν υπάρχει συσσωρευμένη εμπειρία στη χώρα μας από έρευνα στη θάλασσα και μάλιστα σε μεγάλα βάθη των 4 χιλιομέτρων.  Ακόμη, δίπλα από τα συγκεκριμένα «γήπεδα», στη βορειοανατολική τους πλευρά, βρίσκεται το μεγάλο ρήγμα που έχει δώσει και δίνει σεισμούς 6 και 7 ρίχτερ τις τελευταίες δεκαετίες.

 Χρειάζεται να γίνει μια προσέγγιση, εκτεταμένα, όσον αφορά τη σεισμική δραστηριότητα και το ρήγμα, κάτι το οποίο δεν έγινε γιατί τουλάχιστον σε αυτή τη φάση δεν ήταν υποχρέωση. Τέλος, η μελέτη θέτει πολλά ζητήματα σχετικά με τους κινδύνους ατυχημάτων από διαρροές λόγω βλαβών. Γενικά υπάρχουν πολλά «κόκκινα» σημεία στα οποία πρέπει να προσέξουμε και ιδιαίτερα επειδή συμβαλλόμαστε με μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες απαιτείται συνεχής δημόσιος έλεγχος.

Ναι στο DMS όχι στην «Πελοπόννησος Α.Ε.»

Στον τουριστικό τομέα, η Περιφερειακή Αρχή αφού αναλώθηκε για χρόνια σε εκθέσεις και «ταξιδάκια», αποφάσισε στο τέλος της θητείας της να στραφεί σε ένα σύστημα διαχείρισης (Destination Management System - DMS). Και έρχεται στο παρά πέντε να εισηγηθεί αυτό που έπρεπε να είχε κάνει από την αρχή, αλλά το κάνει με λάθος τρόπο. Αναφερόμαστε στη διαχείριση της δράσης μέσω της Αναπτυξιακής «Πελοπόννησος Α.Ε.», την οποία μόνο η παράταξη της πλειοψηφίας μπορεί να παρακολουθεί αυτή τη στιγμή. Για αύριο κανείς δεν ξέρει. Κι επειδή εμείς νοιαζόμαστε και για το αύριο, ανεξάρτητα από το ποιοι θα βρίσκονται εδώ, θέτουμε τις ενστάσεις μας.

Κατ’ αρχάς, βλέποντας τα 6 υποέργα, τα 1.906.500 ευρώ που διατίθενται είναι μεγάλο  ποσό. Από αυτά, το 1.535.000 ευρώ θα δοθεί στην «Πελοπόννησος Α.Ε.» και από το ποσό αυτό το 1,2 εκ. εκτιμάται ότι θα διατεθεί ούτε λίγο ούτε πολύ - χωρίς να εξηγηθεί ως συνήθως - για προμήθεια και εγκατάσταση του συστήματος. Ακόμη, προκειμένου να διασφαλιστεί η δουλειά της Αναπτυξιακής, δίνονται υπέρογκες αρμοδιότητες και ρόλοι στους φορείς που χειρίζονται τα υποέργα. 

Με τον τρόπο που παρουσιάζεται το έργο προκύπτει ότι ο σκοπός δεν είναι αυτός που βλέπουμε στα χαρτιά. Προφανώς θα καλυφθούν άλλες ανάγκες που δεν φαίνονται, μιας και όπως παρατηρούμε η μεγάλη κατανομή του ποσού στο 5ο υποέργο (το 1,2 εκ.) θα γίνει εφάπαξ, στο 100%, χωρίς να υπάρχει, όπως προβλέπεται σε όλες τις άλλες κατανομές, ποσοστιαία χρηματοδότηση ανά τμηματική παράδοση έργου.
Οδεύοντας προς τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 και μιας και υπάρχουν σοβαρές ενστάσεις από όλη την αντιπολίτευση, ζητάμε να περιοριστούν οι πρωτοβουλίες το τελευταίο διάστημα υπέρ δράσεων μέσα από την «Πελοπόννησος Α.Ε.».
Αντίθετα η Περιφερειακή Αρχή, το τελευταίο διάστημα, κάνει έναν αγώνα δρόμου για την παραχώρηση όλο και περισσότερων έργων στην «Πελοπόννησος Α.Ε.». Είναι ό,τι πιο προκλητικό γίνεται στα πλαίσια της δημόσιας διαχείρισης μιας και συνεχίζει η Διοίκηση της Περιφέρειας να μας στερεί το δικαίωμα της ενημέρωσης και της συμμετοχής όσον αφορά τη διάθεση μεγάλων ποσών του Δημοσίου μέσα από την «Πελοπόννησος Α.Ε.». Στο τέλος τα αποτελέσματα θα είναι εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

Για την «Πελοπόννησος Πρώτα»
ο επικεφαλής Νίκος Πατσαρίνος

ΕΘΝΙΚΟΛΑΙΚΙΣΜΟΣ: Μια παγκόσμια επιδημία

Του Λοράν Ζοφρέν*

Όπως και οι πολιτισμοί, οι δημοκρατίες είναι θνητές. Ετοιμοθάνατες; Ασφαλώς όχι. Τα δημοκρατικά καθεστώτα δεν ήταν ποτέ τόσο πολλά στον πλανήτη και πολλά από αυτά είναι πολύ σταθερά. Δεν ζούμε στη δεκαετία του 1930. Ένα νέο κακό όμως τα καταδιώκει, ένα κακό πιο ύπουλο, πιο βλαβερό, ένα κακό που προέρχεται από το εσωτερικό και διαβρώνει τη δημοκρατική κουλτούρα. Πρόκειται για τον εθνικολαϊκισμό, που, στο όνομα του έθνους, υπονομεύει το κράτος δικαίου, υποβιβάζει τη δημόσια συζήτηση, διαβρώνει τις ελευθερίες, καταπιέζει τις μειονότητες, επιτίθεται στα δικαιώματα των γυναικών και μετατρέπει παντού τον ξένο σε αποδιοπομπαίο τράγο.

«Ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη» διακηρύσσει η Γαλλική Δημοκρατία. «Ταυτότητα, ασφάλεια, αδιαλλαξία» απαντούν οι εθνικιστές. Ο φασισμός δεν είναι έξω από την πόρτα μας. Όμως παντού κυριαρχούν τα ίδια θέματα, οι ίδιες απλουστεύσεις, τα ίδια επιθετικά συνθήματα. Υπάρχουν οι «δημοκρατορίες», όπως η Τουρκία του Ερντογάν. Υπάρχουν τα αντιδραστικά κόμματα που ασκούν την εξουσία στην Ιταλία, την Ουγγαρία, στις ΗΠΑ, τις Φιλιππίνες και από σήμερα, δυστυχώς, στη Βραζιλία. Υπάρχουν, τέλος, όλα αυτά τα ξενοφοβικά, ομοφοβικά, κλιματοσκεπτικιστικά και αντιδραστικά κόμματα που κερδίζουν έδαφος σε καθεστώτα αφοσιωμένα μέχρι πρόσφατα στην πρόοδο και την ελευθερία.

Μια οκνηρή κοινωνιολογία επιρρίπτει τις ευθύνες στην οικονομική κρίση, στις ανισότητες, στα κοινωνικά ρήγματα. Όλα αυτά παίζουν ασφαλώς τον ρόλο τους. Η φιλελεύθερη εκδοχή της παγκοσμιοποίησης απειλεί τα κεκτημένα, οξύνει τις διαφορές εισοδημάτων, απειλεί τα μέτρα προστασίας, πλήττει το μέλλον των λιγότερο προνομιούχων. Ο αχαλίνωτος φιλελευθερισμός είναι τροφοδότης του εθνικισμού.

Όμως η επιδημία δεν περιορίζεται στις φτωχές χώρες ούτε σε εκείνες με τις μεγαλύτερες ανισότητες. Η Ελβετία, μια χώρα πλούσια και ισορροπημένη, έχει κι αυτή το ακροδεξιό της κόμμα, όπως και οι σκανδιναβικές χώρες και η Ολλανδία, που έχουν καταβάλει τόσες προσπάθειες υπέρ της κοινωνικής προστασίας και της μετανάστευσης. Η οικονομική κρίση παρέχει το σκηνικό. Αλλά δεν εξηγεί το έργο. Την πραγματική διαφορά την κάνουν οι κοινωνικοί παράγοντες. Αυτό είναι που κάνει τόσο δύσκολο το έργο των δημοκρατών, των προοδευτικών ή της Αριστεράς. Τι να πεις σ’ αυτούς που έχουν την αίσθηση πως δεν ανήκουν πλέον κάπου; Ότι είναι ρατσιστές;

Είναι εύκολο να κηρύσσεις την ειρηνική συνύπαρξη. Εύκολο μέχρι να προσκρούσεις στην πραγματικότητα των λαϊκών συνοικιών που έχουν μετατραπεί σε γκέτο, των προαστίων όπου συγκεντρώνονται όλα τα δεινά και των χωριών που ζουν με τον φόβο της εγκατάλειψης.

Στις συνθήκες αυτές, η ταυτότητα και το έθνος γίνονται η μοναδική κληρονομιά για εκείνους που δεν έχουν τίποτα άλλο, ενώ το ταυτοτικό καταφύγιο καθησυχάζει τις μειονότητες που έχουν εγκαταλειφθεί εκτός των τειχών. Η μετανάστευση μετατρέπεται, όπως είναι φυσικό, σε αποδιοπομπαίο τράγο για όλα τα δεινά επί της Γης. Συχνά εξηγεί την απότομη άνοδο του ενός ή του άλλου κόμματος που τάσσεται κατά των ανοιγμάτων. Σε γενναιόδωρες και ανοιχτές χώρες, όπως η Γερμανία, η Σουηδία ή η Δανία, έχει προκαλέσει μια καταστροφική πολιτική αντίδραση. Στην Ιταλία, ο εξευτελισμός μιας χώρας που αφέθηκε μόνη απέναντι στο μεταναστευτικό κύμα του 2015 έστειλε τη Λέγκα στην πρώτη θέση.

Ρόλο παίζει και η ανασφάλεια. Η βασική εξήγηση για τη νίκη του Ροντρίγκο Ντουτέρτε στις Φιλιππίνες είναι η αδυναμία της δημοκρατίας να αντιμετωπίσει τις συμμορίες. Στην ανασφάλεια οφείλεται και η εκλογή του Ζαΐρ Μπολσονάρο στη Βραζιλία. Η απόρριψη των ελίτ, τέλος, αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό της λαϊκής ψήφου. Οι ελίτ αυτές μπορεί να είναι διεφθαρμένες, όπως στη Βραζιλία. Ή μπορεί να είναι αποτραβηγμένες στον Αβεντίνο λόφο της ευημερίας τους, όπως συμβαίνει σε τόσες χώρες. Σε κάθε περίπτωση, είναι αδύναμες, ο οικονομικός και πολιτισμικός τους φιλελευθερισμός προκαλεί πλέον μόνο οργή και ασυνεννοησία.

Όταν η κλασική, συντηρητική ή σοσιαλδημοκρατική δημοκρατία δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα της κοινωνίας, η τελευταία στρέφεται προς ένα καθεστώς πιο σκληρό, πιο αδιάλλακτο, πιο κλειστό, που επικαλείται την παρακμή για να τροφοδοτεί έναν επιθετικό εθνικό λόγο και τη μετανάστευση για να υψώνει νέα τείχη και σύνορα. Στο σημείο αυτό, τα μαθήματα από τη δεκαετία του 1930 είναι πάντα επίκαιρα. Έχοντας αποτύχει να διαχειριστούν την οικονομική κρίση, να προσφέρουν ένα μέλλον στο έθνος, να διατηρήσουν τη δημόσια τάξη, να γεφυρώσουν το πολιτισμικό και κοινωνικό χάσμα, οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες (η Ιταλία, η Γερμανία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Ισπανία ή η Γαλλία) υπέκυψαν η μία μετά την άλλη στον φασισμό.

Ακριβώς επειδή κατάφερε να δώσει ελπίδα στα λαϊκά στρώματα, να προσφέρει μια προοπτική στη χώρα, να συγκροτήσει με επιδέξιο τρόπο μια πολιτική συμμαχία γύρω από το σχέδιό του, ο Ρούσβελτ νίκησε τους λαϊκιστές ηγέτες της εποχής του, τον Λίντμπεργκ, τον Χιούι Λονγκ και τον πατέρα Κάφλιν, παρόλο που η κρίση του 1929 ήταν πιο βίαιη στις ΗΠΑ από ό,τι στην Ευρώπη.

Το σπίτι μας καίγεται κι εμείς κοιτάζουμε αλλού... Ό,τι συμβαίνει με το κλίμα συμβαίνει και με τη δημοκρατία. Ο κίνδυνος είναι πραγματικός, άμεσος, απτός. Τα συστατικά του εθνικολαϊκισμού είναι κάτω από τα μάτια μας. Το φάρμακο; Εύκολο να το περιγράψει κανείς, αλλά δύσκολο να το εφαρμόσει. Μια ανθρώπινη μεταναστευτική πολιτική, στραμμένη προς την υποδοχή και το άνοιγμα, αλλά ένα άνοιγμα οργανωμένο, με σταθερούς και σαφείς κανόνες. Μια οικονομική πολιτική προσανατολισμένη προς την προστασία και την ενίσχυση των λαϊκών στρωμάτων. Κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που δεν είναι συνώνυμες με θυσίες πάντα των ίδιων, αλλά που αποκαθιστούν την ιδέα της προόδου. Ένα σχέδιο για το έθνος που του αποδίδει την πραγματική του ταυτότητα, βασισμένη στη δικαιοσύνη και την ελευθερία. Μια συμπεριφορά των ελίτ, τέλος, που τις βγάζει από τον γυάλινο πύργο τους και τις συμφιλιώνει με τον υπόλοιπο πληθυσμό.

Η τελευταία αυτή συνθήκη είναι κρίσιμη: χωρίς αυτή, οι εχθροί της ελευθερίας θα εξακολουθήσουν να προελαύνουν.

* Ο Λοράν Ζοφρέν είναι διευθυντής της “Libération”

Αλήθειες και Ψέματα για τις οφειλές στον ΟΑΕΕ

Πανελλαδική Πρωτοβουλία Συλλόγων και Κινήσεων Ασφαλισμένων - Προτάσεις και αντιπροτάσεις για τα 14 δισ. ευρώ που οφείλουν 580.000 άνθρωποι στο πρώην ΤΕΒΕ

Ένα θέμα που εκκρεμεί προς επίλυση και που πολλοί λένε ότι μπορεί και να επηρεάσει το θέμα των εθνικών εκλογών είναι οι οφειλές 14 δισ. ευρώ 580.000 ανθρώπων προς τον ΟΑΕΕ, πρ. ΤΕΒΕ, που μαζί με τα μέλη των οικογενειών τους υπερβαίνουν τους 1.500.000 Έλληνες πολίτες. Είναι ένα θέμα χρέους με πολλές ιδιαιτερότητες, το οποίο αφορά τεράστιο μέρος του ενεργού πληθυσμού. Στο τραπέζι υπάρχουν διάφορες προτεινόμενες λύσεις και η συζήτηση για την επίλυση του προβλήματος έχει ανάψει για τα καλά.

Ας δούμε τα ζητήματα που περιλαμβάνει το πρόβλημα των οφειλών στο πρ. ΤΕΒΕ για να ξεκαθαρίσει κάπως η κατάσταση.

1. Ποιο είναι το ύψος των οφειλών προς τον ΟΑΕΕ (πρ. ΤΕΒΕ) σήμερα, πόσοι είναι οι οφειλέτες;

Με βάση την τριμηνιαία έκθεση του ΚΕΑΟ, οι οφειλές προς τον ΟΑΕΕ (πρ. ΤΕΒΕ) ανέρχονται στα μέσα του 2018 στα 14 δισ. ευρώ. Οι οφειλέτες ανέρχονται σε 581.000. Από αυτούς, ένα μεγάλο μέρος παραμένουν ενεργοί (άνω των 300.000) ενώ οι υπόλοιποι έχουν διακόψει την δραστηριότητά τους (πλέον μισθωτοί, άνεργοι, μέτοχοι σε ΙΚΕ, στην μαύρη οικονομία κ.λπ.).

2. Πότε δημιουργήθηκαν τα χρέη, προ κρίσης ή εν μέσω κρίσης;

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΟΑΕΕ στα τέλη του 2014, το 70% του συνόλου της οφειλής είχε δημιουργηθεί από το 2009 και μετά. Εξάλλου θα ήταν εξαιρετικά παράλογο να ισχυριστεί κάποιος ότι η πλειονότητα των χρεών προς τον ΟΑΕΕ δημιουργήθηκαν πριν από την κρίση, που ξεκίνησε το 2009. Και αυτό γιατί είναι γνωστό παντού ότι τα εισοδήματα των ασφαλισμένων στον ΟΑΕΕ κατέρρευσαν εν μέσω κρίσης και προφανώς αυξήθηκαν κατακόρυφα οι οφειλές αυτών προς τρίτους.

Σε κάθε περίπτωση, η πλειονότητα των χρεών κυμαίνεται σε ποσά 20.000 ευρώ - 60.000 ευρώ. Διαιρώντας τα ποσά αυτά με τις τεκμαρτές εισφορές που υπήρχαν προ Νόμου Κατρούγκαλου διαπιστώνουμε ότι αφορούν οφειλές 3-8 ετών.

3. Γιατί δημιουργήθηκαν οι οφειλές προς τον ΟΑΕΕ;

Βασική αιτία είναι η οικονομική κρίση σε συνδυασμό με το εξωφρενικό ύψος των τεκμαρτών εισφορών που ίσχυε έως τις 31.12.2016. Οι εισφορές ορίζονταν ως συγκεκριμένο ποσό, ανάλογο με τα χρόνια ασφάλισης του ασφαλισμένου. Δεν είχαν, δηλαδή, καμία σχέση με το δηλωθέν εισόδημα αυτού. Αν, για παράδειγμα, ήσουν ασφαλισμένος για 25 χρόνια, είχες μηνιαία εισφορά (σύνταξη και περίθαλψη) 450 ευρώ ή 5.400 ευρώ το έτος. Αν είχες εισόδημα 10.000 ευρώ, ο ΟΑΕΕ σού ζητούσε το 54% του εισοδήματός σου. Φυσικά δεν πλήρωνες και τα χρέη συσσωρεύτηκαν.

4. Τι γινόταν στο παρελθόν με τις εισφορές περίθαλψης;

Εάν ο ασφαλισμένος όφειλε τις εισφορές του, ο ΟΑΕΕ ναι μεν τον χρέωνε για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ταυτόχρονα όμως αρνούνταν να την παράσχει. Συνεπώς το χρέος αυξανόταν με μια ακόμα χρέωση χωρίς ανταπόδοση.

5. Τι άλλαξε ο Νόμος Κατρούγκαλου;

Ο Νόμος Κατρούγκαλου άλλαξε το σύστημα εισφορών και από τεκμαρτές τις έκανε αναλογικές του εισοδήματος. Η αλλαγή αυτή υποστηρίχθηκε στην αιτιολογική της έκθεση από δριμεία κριτική στο άδικο σύστημα του παρελθόντος (τεκμαρτές εισφορές). Με τον Ν. Κατρούγκαλου το 80% των ασφαλισμένων χρεώνεται με σημαντικά μικρότερες εισφορές (το 10% τα ίδια, το υπόλοιπο 10% με αυξημένες έως πολύ αυξημένες εισφορές).

6. Τι ποσά έχει καταφέρει να εισπράξει το ΚΕΑΟ από τα οφειλόμενα 14 δισ. ευρώ;

Μόλις 250 εκατ. ευρώ έχουν εισπραχθεί μέσω ρυθμίσεων και αναγκαστικών μέτρων από το ΚΕΑΟ, ποσοστό 2% των οφειλών. Σε αντίθεση με άλλου τύπου οφειλές, όπου το ποσοστό είσπραξης είναι σημαντικά μεγαλύτερο.

7. Η πρόταση κεφαλαιοποίησης και παγώματος των οφειλών τι σημαίνει; Είναι θετική ή αρνητική;

Κεφαλαιοποίηση των οφειλών σημαίνει οι τόκοι και οι προσαυξήσεις να γίνουν κεφάλαιο, να προστεθούν στο υφιστάμενο κεφάλαιο και στην συνέχεια να παγώσουν για όσο διάστημα κριθεί σκόπιμο από την κυβέρνηση. Η λύση αυτή είναι εξαιρετικά άδικη καθώς θεωρεί τις έως σήμερα χρεώσεις ως νόμιμες και δίκαιες και προσπαθεί να μεταφέρει το πρόβλημα στο μέλλον. Αν ληφθεί υπόψη ότι από τα 14 δισ. χρέος μόνο 0,25 δισ. είναι σε ρύθμιση, μια τέτοια λύση είναι εξορισμού αποτυχημένη.

8. Η πρόταση για 100-120 δόσεις λύνει το ζήτημα;

Και αυτή η πρόταση, χωρίς επανυπολογισμό των οφειλόμενων ποσών με βάση τη σημερινή κατάσταση, δεν οδηγεί σε δίκαιη και βιώσιμη λύση.

9. Ήδη ο Εξωδικαστικός Μηχανισμός δέχεται να ρυθμίσει τις οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία. Δεν είναι σωστή λύση;

Η λύση του Εξωδικαστικού Μηχανισμού αφορά εν λειτουργία επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες με θετικά αποτελέσματα για ένα έτος από τα τρία τελευταία. Κουρεύει τόκους και προσαυξήσεις και διατηρεί το κεφάλαιο, προσφέροντας πολλαπλάσιες δόσεις (ανάλογα με τα εισοδήματα και την περιουσία του οφειλέτη). Παραμένει μια άδικη λύση ως προς το δίκαιο των χρεώσεων του παρελθόντος καθώς δεν μειώνει κεφάλαιο (εισφορές) και απαιτεί βιωσιμότητα για την ένταξη, άρα αφήνει εκτός ρύθμισης εκατοντάδες χιλιάδες οφειλέτες.

10. Τι σημαίνει η πρόταση για επανυπολογισμό των οφειλών με βάση τα ισχύοντα σήμερα;

Σήμερα οι εισφορές για τη σύνταξη ανέρχονται στο 20% του εισοδήματος του προηγουμένου έτους. Το ποσοστό αυτό θα γίνει 13,3% από τις αρχές του 2019. Σε αυτές τις εισφορές προστίθεται και ένα ποσοστό 6,95% για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Δηλαδή σήμερα είναι σύνολο 26,95% και από 1.1.2019 θα ανέρχονται σε 20,25% του εισοδήματος.

Η πρόταση για επανυπολογισμό αφορά τους οφειλέτες στον ΟΑΕΕ και ενδεχομένως και σε άλλα ταμεία με ανάλογη δομή των οφειλόμενων. Με βάση την πρόταση, οι ετήσιες οφειλές στον ΟΑΕΕ θα επαναυπολογισθούν ως ποσοστό επί του εισοδήματος κάθε έτους. Για να μην κριθεί ο επανυπολογισμός αντισυνταγματικός από τα δικαστήρια, η εφαρμογή του θα πρέπει να αφορά όλους τους ασφαλισμένους και όλες τις οφειλές έως το 2016.

Αν, για παράδειγμα, το εισόδημα του οφειλέτη το 2012 ήταν 10.000 ευρώ, η οφειλή του για τη σύνταξη θα ανέλθει σε 20% επί αυτού, δηλαδή σε 2.000 ευρώ. Με δεδομένο ότι δεν είχε δικαίωμα σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, θα χρεωθεί μόνο με την εισφορά της σύνταξης και όχι της περίθαλψης. Άρα, από π.χ. 5.400 ευρώ (450 ευρώ επί 12 μήνες) που χρεώθηκε για το 2012, η νέα οφειλή θα είναι μόλις 2.000 ευρώ.

11. Στον επανυπολογισμό θα χρεωθεί εισφορές για περίθαλψη;

Όχι, καθώς ο ΟΑΕΕ (πρ. ΤΕΒΕ) εφόσον ο ασφαλισμένος όφειλε εισφορές δεν του θεωρούσε βιβλιάριο υγείας και δεν τον κάλυπτε για κανένα έξοδο. Εξαίρεση θα αποτελέσει στις περιπτώσεις που στο ενδιάμεσο διάστημα ο ασφαλισμένος έκανε ρύθμιση και απόλαυσε για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ο ΟΑΕΕ έχει τα στοιχεία στη διάθεσή του για να καταλήξει σε ακριβή χρέωση.

12. Θα αφαιρεθούν οι τόκοι και οι προσαυξήσεις;

Η πρόταση αφορά και την αφαίρεση των τόκων και των προσαυξήσεων. Το νέο ποσό θα τοκίζεται από την ημέρα επανυπολογισμού και μετά.

13. Πώς θα γίνει η αποπληρωμή του νέου χρέους;

Η πρόταση αφορά την ένταξη της νέας ρύθμισης στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό, με τη δημιουργία νέας εφαρμογής, ειδικά διαμορφωμένης για τον σκοπό αυτό. Θα ληφθεί υπόψη το τρέχον εισόδημα του οφειλέτη για να αποφασιστεί ο αριθμός των δόσεων, η περίοδος χάριτος (αν π.χ. πληρώνει και τρέχουσες εισφορές) και κάθε άλλη λεπτομέρεια, όπως π.χ. το επιτόκιο.

14. Η προτεινόμενη λύση θα επηρεάσει τα έσοδα του ΕΦΚΑ;

Μέχρι σήμερα ο ΕΦΚΑ για τις οφειλές από τον ΟΑΕΕ (14 δισ.) έχει λάβει μόνο 0,25 δισ. Με τη νέα ρύθμιση, το χρέος θα μειωθεί σημαντικά και με δεδομένο ικανό αριθμό δόσεων θα αυξηθούν σημαντικά τα έσοδα του ΕΦΚΑ. Και επιπλέον θα μειώσει τη μελλοντική δαπάνη του ΕΦΚΑ για συντάξεις, αφού για όσους ενταχθούν στον επανυπολογισμό θα μειωθούν οι εισφορές και, κατά συνέπεια, οι μελλοντικές συντάξεις τους.

15. Η προτεινόμενη λύση του επανυπολογισμού δεν είναι άδικη για τους ασφαλισμένους στον ΟΑΕΕ που πλήρωναν κανονικά τις εισφορές τους, ιδίως εν μέσω κρίσης;

Οι οφειλέτες των οποίων η οφειλή θα επαναυπολογιστεί θα έχουν συνέπειες στη σύνταξή τους, θα λάβουν μικρότερη σύνταξη από αυτούς που πλήρωναν κανονικά. Εκτός εάν στο μέλλον αναπληρώσουν τη διαφορά στις εισφορές που προέκυψε με βάση τον επανυπολογισμό. Επιπλέον η επανένταξη των εκατοντάδων χιλιάδων οφειλετών στο ασφαλιστικό σύστημα και πάλι είναι προς όφελος όλων καθώς θα αυξήσει τα έσοδα του ΕΦΚΑ και θα δώσει, ενδεχομένως, δυνατότητα μελλοντικής μείωσης των εισφορών για όλους (όπως γίνεται από 1.1.2019).

Για την αφαίρεση της χρέωσης για την περίθαλψη δεν υπάρχει καμία αδικία, γιατί όσοι πλήρωναν καλύπτονταν και είχαν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ό,τι έδιναν έπαιρναν.

16. Η προτεινόμενη λύση του επανυπολογισμού θα ευνοήσει τους μπαταχτσήδες;

Εάν κάποιος είχε ικανό εισόδημα τα προηγούμενα έτη και επέλεγε να μην πληρώνει, ο επανυπολογισμός δεν θα του προσφέρει μείωση του χρέους. Αν, για παράδειγμα, είχε 30.000 ευρώ εισόδημα, με τον επανυπολογισμό 20% η νέα οφειλή θα είναι 6.000 ευρώ (έναντι, π.χ., 4.200 ευρώ πριν για εισφορές). Προφανώς δεν θα οφείλει περισσότερα (νομικά απαράδεκτο), αλλά δεν θα τύχει μείωσης της οφειλής.

17. Δεν είναι δίκαιο να δοθεί κάποια ανταμοιβή σε όσους ήταν συνεπείς στην πληρωμή των εισφορών τους;

Η «ανταμοιβή» όσων κατάφεραν και πλήρωναν τις εισφορές τους, σε σύγκριση με όσους ενταχθούν στον επανυπολογισμό, είναι η μεγαλύτερη σύνταξη που θα λάβουν συγκριτικά με όσους, λόγω του επανυπολογισμού, μειωθούν οι εισφορές που θα έχουν καταβάλει στον ΟΑΕΕ.

18. Η πρόταση επανυπολογισμού των οφειλών θέτει σε κίνδυνο τις συμφωνίες για δημοσιονομικά πλεονάσματα;

Η συμφωνία με τους δανειστές αφορά την παραγωγή πλεονάσματος. Σε αυτήν τη συμφωνία, η είσπραξη των οφειλόμενων δεν διαδραματίζει ρόλο. Σημαντικό ρόλο στην επίτευξη των στόχων παίζει και το αποτέλεσμα του ΕΦΚΑ. Η πρόβλεψη για μελλοντικές εισπράξεις από τα οφειλόμενα είναι ρεαλιστική και όχι θεωρητική. Ουδείς περιμένει ότι θα εισπραχθούν τα 100 δισ. ληξιπρόθεσμα του Δημοσίου και τα 35 δισ. ληξιπρόθεσμα του ΕΦΚΑ. Όλοι οι υπολογισμοί αφορούν είσπραξη σε βάθος χρόνου μικρού ποσοστού των οφειλόμενων. Για παράδειγμα, σήμερα η είσπραξη από το ΙΚΑ είναι στο 16% και από τον ΟΑΕΕ στο 2%. Συνεπώς ο εξορθολογισμός των 14 δισ. με βάση τον επανυπολογισμό δεν θέτει σε κίνδυνο την πορεία των οικονομικών του κράτους.

Δώρο του ΔΝΤ, για τα ΝΕΑ, η μη περικοπή των συντάξεων

Να «σκάσουν» είναι τα ΝΕΑ με την Κρ. Λαγκάρντ. Στο σημερινό πρωτοσέλιδό της η εφημερίδα αναφέρεται σε «δώρο του ΔΝΤ» με τη μη περικοπή των συντάξεων.

Πώς είναι δυνατόν να το κάνει αυτό η  γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και να διευκολύνει την κυβέρνηση που οι «μόνοι ιδιοκτήτες της εξουσίας» επιδιώκουν με κάθε μέσο να ρίξουν; Πώς είναι δυνατόν να αδιαφορήσει για τα «βάστα γερά»;

Τουλάχιστον ας έβαζε η «φιλολαϊκή» εφημερίδα κι έναν Χαχανούλη στο πρωτοσέλιδο. Όπως θυμόμαστε, αυτό το στρουμφάκι προσέφερε δώρα που αυτοαναφλέγονταν. Έτσι, με αυτή τη μικρή προσθήκη, τα ΝΕΑ θα κρατούσαν ανοιχτό ένα παράθυρο στην ελπίδα... Να καταστραφεί η κοινωνία, για να πέσει ο Τσίπρας.

Εξοφλήθηκαν 210.000 (εκκρεμείς) συντάξεις μέσα σε 18 μήνες!

 Ανδρέας Πετρόπουλος

Αποκαλυπτικά τα στοιχεία του ΕΦΚΑ - Μειώθηκαν στις 36.000 οι κύριες συντάξεις που πρέπει να καταβληθούν μέχρι τέλος του χρόνου

Στην τελική ευθεία για την καταβολή όλων των συντάξεων που βρίσκονται σε εκκρεμότητα τα τελευταία επτά χρόνια είναι οι μηχανισμοί του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και του ΕΦΚΑ, με τις εκκρεμείς κύριες συντάξεις να περιορίζονται πλέον στις 36.000. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι το τέλος του τρέχοντος μήνα έχει προγραμματιστεί να καταβληθούν γύρω στις 8.000 συντάξεις, ενώ οι υπόλοιπες που απομένουν θα αποπληρώνονται με εφικτούς ρυθμούς 12.000 παροχών ανά μήνα (Οκτώβριος, Νοέμβριος και Δεκέμβριος).

"Οι συντάξεις που απομένουν θα καταβληθούν μέχρι το τέλος του χρόνου, από το 2019 δεν θα υπάρχει καμιά πλέον εκκρεμότητα για τη βασική συνταξιοδοτική παροχή" σημειώνει στην "Αυγή" ανώτατο στέλεχος του ΕΦΚΑ. Ο υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων Τάσος Πετρόπουλος μιλώντας χθες στο Θέμα FM επιβεβαίωσε ότι συνεργεία υπαλλήλων του ΕΦΚΑ εργάζονται και Σαββατοκύριακα προκειμένου να υπάρξει συνέπεια στις εκκρεμείς καταβολές μέχρι το τέλος του χρόνου.

"Συγκροτήσαμε συνεργεία υπαλλήλων στον ΕΦΚΑ για να βγάζουν τα Σαββατοκύριακα συντάξεις, να μην χαθεί η χρηματοδότηση για την εξόφληση των ληξιπρόθεσμων. Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι εκδώσαμε νέες συντάξεις και μειώσαμε κατά 74,2% τις απλήρωτες κύριες συντάξεις που είχαν αφήσει στα συρτάρια οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Έχουμε περιορίσει τις εκκρεμείς κύριες συντάξεις στις 36.000", ανέφερε χαρακτηριστικά.

Οπίνακας του ΕΦΚΑ με τις εκκρεμείς αιτήσεις συνταξιοδότησης που εξοφλήθηκαν έως και τον Αύγουστο 2018

Έχουν καταβληθεί 430.000 συντάξεις

Όσον αφορά στη ροή των συντάξεων που έχουν καταβληθεί την τελευταία διετία (από 1.1.2017 έως 31.8.2018) σύμφωνα με έγγραφο του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης που δημοσιεύει σήμερα η "Αυγή", επιβεβαιώνεται ότι μέχρι τον Αύγουστο έχουν καταβληθεί συνολικά 210.000 κύριες συντάξεις. Από αυτές οι 164.979 (+7.911 που αφορούν τον Σεπτέμβριο) εξοφλήθηκαν αναδρομικά με καταβολές των ποσών από την ειδική επιχορήγηση, ενώ άλλες περίπου 55.000 κύριες συντάξεις έχει καταβάλει ο ΕΦΚΑ από ιδίους πόρους. Από το συνολικό ποσό των 1,4 δισ. ευρώ που έχει διατεθεί για την καταβολή, περίπου το 1 δισ. αφορά ποσά που έχουν αντληθεί από την ειδική επιχορήγηση και τα 400 εκατ. πόρους του ΕΦΚΑ.

Συνολικά, από την αρχή της θητείας της κυβέρνησης έχουν καταβληθεί μέχρι σήμερα 430.000 κύριες συντάξεις, ενώ η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας άφησε εκκρεμείς (δηλαδή απλήρωτες) 386.000 συντάξεις, εκ των οποίων οι κύριες συντάξεις έφθαναν τις 165.000.

Τα στοιχεία που επιβεβαιώνουν την συνεχή ροή καταβολής των εκκρεμών συντάξεων που παρουσιάζει σήμερα η "Αυγή" ακυρώνουν εντελώς τις αιτιάσεις τόσο κάποιων συνταξιουχικών ομάδων, όσο και της αξιωματικής αντιπολίτευσης και των ΜΜΕ που την στηρίζουν και σύμφωνα με τις οποίες η κυβέρνηση και το υπουργείο Εργασίας δεν καταβάλλουν τις συντάξεις προκειμένου να "φουσκώσουν" το πλεόνασμα και να πείσουν τους δανειστές ότι δεν είναι απαραίτητη η περικοπή των συντάξεων από την 1.1.2019.

Μάλιστα το Δίκτυο Συνταξιούχων την περασμένη εβδομάδα έφτασε να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά (!) προς τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών Αθηνών κατά της ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας, της Έφης Αχτσιόγλου και των διοικητών του ΕΦΚΑ καταγγέλλοντας ότι "σκοπίμως δεν καταβάλλονται οι συντάξεις ώστε η κυβέρνηση να δημιουργεί υπερπλεόνασμα στον ΕΦΚΑ για να το εμφανίζει στους δανειστές"!

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά το Δίκτυο, "η καθυστέρηση απονομής των συντάξεων φτάνει μέχρι και τους 27 μήνες. Δεν οφείλεται απλώς και μόνο σε δυσλειτουργία των φορέων που είναι αρμόδιοι για την απονομή των συντάξεων, αλλά σε σκοπιμότητα της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας, η οποία δημιουργεί τεράστια προβλήματα σε όσους αναμένουν την απονομή σύνταξης προκειμένου να δημιουργεί υπερπλεόνασμα στον ΕΦΚΑ".

Το υπουργείο Εργασίας είχε απαντήσει ότι το κόστος των εκκρεμών συντάξεων συνυπολογίζεται στο πλεόνασμα, το οποίο θα αγγίξει το 1,4 δισ. ευρώ στο τέλος του 2018, έναντι πλεονάσματος της τάξης των 777 εκατ. ευρώ τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του. Ακόμη και το ΕΤΕΑΕΠ θα κλείσει το 2018 με πλεόνασμα 100 εκατ. ευρώ στον κλάδο επικουρικής ασφάλισης και 1,2 δισ. ευρώ στον κλάδο των εφάπαξ παροχών.

Ο γνωστικός παλιμπαιδισμός μιας υποκατώτατης κομματικής ελίτ

Δ.Παπανικολόπουλος( Δρ. Πολιτικής Επιστήμης)

Η παρούσα κομματική ελίτ της Νέας Δημοκρατίας επιδεικνύει καθ’ όλη τη διάρκεια της τρέχουσας τετραετίας, αλλά κυρίως τους φετινούς μήνες, έναν γνωστικό παλιμπαιδισμό, που όταν εκφράζεται από ενήλικες τους καθιστά γραφικούς

Ο γνωστικός παλιμπαιδισμός

Η παρούσα κομματική ελίτ της Νέας Δημοκρατίας επιδεικνύει καθ’ όλη τη διάρκεια της τρέχουσας τετραετίας, αλλά κυρίως τους φετινούς μήνες, έναν γνωστικό παλιμπαιδισμό, που όταν εκφράζεται από ενήλικες τους καθιστά γραφικούς. Παρακολουθήστε συλλογισμούς μικρού παιδιού:

Όταν οι διαδηλωτές και μερίδα του Τύπου (βλ. Πρώτο Θέμαhttps://www.protothema.gr/economy/article/234414/diabaste-oloklhro-to-mn...) ονόμαζαν το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016, που υπέγραψε η κυβέρνηση Σαμαρά το Νοέμβριο του 2012, 3ο Μνημόνιο, λόγω απολύσεων και περικοπών σε μισθούς, ειδικά μισθολόγια, κοινωνικό κράτος και συντάξεις, η Ν.Δ. δε συμφωνούσε με το χαρακτηρισμό. Τώρα όμως ονομάζει τα υπό αίρεση μέτρα για το 2019 και 2020 4ο Μνημόνιο.

Το 4,5% πλεόνασμα που υπέγραψε η ίδια δεν φτωχοποιούσε τον ελληνικό λαό, τον φτωχοποιεί το 3,5% που υπέγραψε η κυβέρνηση Τσίπρα.

Το PSI του 2012, που κατέστρεψε τα ασφαλιστικά ταμεία και δεν κατέστησε το χρέος βιώσιμο ήταν πετυχημένη μείωση χρέους. Η μείωση που πέτυχε ο ΣΥΡΙΖΑ και εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους για τα επόμενα 15 χρόνια δεν είναι πετυχημένη.

Το 2014 τα καλά λόγια των Θεσμών και των Ευρωπαίων αξιωματούχων αποδείκνυαν το success story. Σήμερα οι ίδιοι που εκθειάζουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. δεν ξέρουν τι λένε.

Οι μνημονιακές περικοπές σε μισθούς και συντάξεις που υπέγραψε η Ν.Δ. ήταν ευεργετικό μέτρο, οι φόροι που υπέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι καταστροφικό.

Οι νεκροί από τις πυρκαγιές το 2007, επί Ν.Δ., ήταν «ασύμμετρη απειλή», οι αντίστοιχοι επί ΣΥΡΙΖΑ «κυβερνητικά εγκλήματα».

Η ίδια γραμμή στο Μακεδονικό επί Ν.Δ. ήταν «εθνική γραμμή», επί ΣΥΡΙΖΑ «προδοσία» ή «μια κακή συμφωνία».

Η κυβέρνηση που έλυσε το Μακεδονικό είναι «εθνολαϊκιστική», η αντιπολίτευση που φωνάζει για το «ξεπούλημα της Μακεδονίας» είναι «υπεύθυνη» και «σύγχρονη», δεν ανήκει στο χτες.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. κάθε φορά που λέει πως αντιτίθεται στο νεοφιλελευθερισμό και τις διαπλεκόμενες ελίτ διχάζει και πολώνει τους Έλληνες (λες και είμαστε όλοι/ες διαπλεκόμενοι και νεοφιλελεύθεροι). Όχι σαν τη Ν.Δ. που ο δημόσιος λόγος έχει καταντήσει γηπεδικός από το ακατάσχετο υβρεολόγιο που χρησιμοποιούν τα στελέχη της.

Η ΕΡΤ είναι μαγαζί του ΣΥΡΙΖΑ. Όχι όπως επί Σαμαρά, όπου διορίζονταν με το γνωστό σύστημα 4 (Ν.Δ.)-2 (ΠΑΣΟΚ)-1 (ΔΗΜ.ΑΡ.).

Μόνο τα μικρά παιδιά μπορούν να μιλούν τόσο συχνά με «δύο μέτρα και δύο σταθμά». Αν η Ν.Δ. είχε αρκεστεί στο «θεμελιώδες σφάλμα απόδοσης», όπως το ονομάζουν οι κοινωνικοί ψυχολόγοι, όπου κάθε επιτυχία δική σου οφείλεται σε ευνοϊκές συγκυρίες, ενώ κάθε αποτυχία σε δική σου ανικανότητα (βλ. αξιολογήσεις, επιτόκια κ.λπ.), τότε ίσως θα μπορούσαμε να είμαστε πιο επιεικείς. Όμως, η κομματική ελίτ της Ν.Δ. επιδίδεται σε κρεσέντο «ψυχικών προβολών», όπως όταν η Ν.Δ. λανσάρει κάθε μέρα fake news και κατηγορεί συνεχώς τον Τσίπρα ως ψεύτη, όπου έφτασε την ανεργία στο 27% και κατηγορεί την κυβέρνηση που την έριξε στο 19% ως την πιο ανίκανη της Μεταπολίτευσης, όπου αλλάζει συνεχώς θέσεις ανάλογα με τη θέση της κυβέρνησης και μετά την κατηγορεί ότι ενδιαφέρεται για μικροκομματικά οφέλη.

 Όμως, όπως έγραφε ο Καμύ, «δεν γίνεται να επιλέγουμε ταυτόχρονα το έγκλημα για μας και την τιμωρία για τους άλλους». Και πάνω εκεί που είπαμε «κουράγιο, τελειώνουν οι σκάλες εδώ στο βυθό της Ελλάδας», να 'σου και η αντιστροφή της σχέσης αιτίου - αιτιατού, όπου φυσικά το αιτιατό προηγείται της αιτίας. Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ κόψει τις συντάξεις, τότε είναι ανάλγητος. Εάν δεν τις κόψει, τότε θέτει τη δημοσιονομική σταθερότητα σε διακινδύνευση. 

Πρώτα θα δούμε τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ και μετά θα δούμε γιατί το έκανε. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κακός ό,τι και αν κάνει και εμείς καλοί ό,τι και εάν κάνουμε. Εδώ κάπου σταματάμε να παραθέτουμε στοιχεία περί του γνωστικού παλιμπαιδισμού αυτής της υποκατώτατης κομματικής ελίτ και περνάμε στην ερμηνεία αυτής της πρωτοφανούς αυτογελοιοποίησης.

Οι αιτίες

Οι αιτίες είναι αναμφισβήτητα πολλές. Άλλες δομικές και άλλες συγκυριακές. Η πλέον δομική είναι η ιδεολογική ένδεια της Ν.Δ. Όπως έγραφα σε παλαιότερο σημείωμα, «έχει ενδιαφέρον να αναρωτηθούμε για την ευκολία με την οποία δύο στελέχη ενός μικρού ακροδεξιού κόμματος βρέθηκαν να μεσουρανούν στη Ν.Δ. και επί ακροδεξιού Σαμαρά και επί νεοφιλελεύθερου Κυριάκου Μητσοτάκη. 

Ως γνωστόν, η πολιτική απεχθάνεται τα κενά. Γεωργιάδης και Βορίδης γεμίζουν με τον παθιασμένο ψυχροπολεμικό λόγο τους ένα ιδεολογικό κενό που ενδημεί στη Ν.Δ. Ο Σαμαράς και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έγιναν αρχηγοί με την είσοδό τους στη Ν.Δ., ακριβώς γιατί κόμιζαν μια ιδεολογική πλατφόρμα (ο ένας νεοφιλελεύθερη, ο άλλος ακροδεξιά) που έλειπε από τη Ν.Δ. Το ίδιο συνέβη και με τους επιγόνους τους (Κυριάκο, Γεωργιάδη-Βορίδη). 

Η συμμαχία αυτών των τελευταίων κυριαρχεί στη σημερινή Ν.Δ., γιατί η λεγόμενη καραμανλική πτέρυγα δεν μπορεί να δώσει τη μάχη των ιδεών με προσίδια μέσα. Δεν διαθέτει τίποτε άλλο παρά το brand Καραμανλής. Όμως, η φθαρμένη αυτή μάρκα δεν συγκροτεί πλέον ιδεολογικό επιχείρημα, μεγαλώνοντας έτσι το ιδεολογικό κενό που εμφανίζεται κάθε φορά που η Ν.Δ. περνά στην αντιπολίτευση».

Το ιδεολογικό κενό και η αδυναμία των καραμανλικών να δώσουν την ιδεολογική μάχη έδωσε, λοιπόν, την ευκαιρία σε εμπαθείς ακροδεξιούς να κυριαρχήσουν στο δημόσιο λόγο της ΝΔ. Αυτό, όμως, δεν εξηγεί την προσχώρηση ολόκληρης της κομματικής ελίτ σε μια υποκατώτατη μορφή δημοσίου λόγου. Εδώ ξεκινά μια μακρά λίστα συγκυριακών παραγόντων που καθένας σπρώχνει το επίπεδο λίγο πιο κάτω:

Ο εκνευρισμός από τις συνεχείς ήττες και η ανάγκη αποφόρτισης, καθώς και ο φόβος απώλειας της εξουσίας, δημιουργούν ένα εκρηκτικό συναισθηματικό κοκτέιλ.

Ο διαγκωνισμός των δευτεροκλασάτων στελεχών για την εύνοια του ηγετικού πυρήνα εγκαινιάζει έναν πλειοδοτικό διαγωνισμό πολιτικής επιθετικότητας.

Η γκαιμπελική επικοινωνιακή στρατηγική του «πες, πες, κάτι θα μείνει» έχει απενοχοποιήσει τέτοιες συμπεριφορές.

Η ενορχήστρωση του αντιπολιτευτικού λόγου από έντυπα όπως Πρώτο Θέμα, Όμιλος Μαρινάκη, Μακελειό μπολιάζει τον πολιτικό λόγο με μοτίβα γηπεδικής αισθητικής.

Η επιθυμία της κομματικής ελίτ να ξεχάσει ο κόσμος την καταστροφική διακυβέρνηση του παλαιού πολιτικού συστήματος την ωθεί να αποδίδει όλα τα δεινά στο ΣΥΡΙΖΑ (ως κυβέρνηση, αντιπολίτευση, ιστορικό πολιτικό ρεύμα κλπ).

Από τη μια, ο φόβος της διείσδυσης του ΣΥΡΙΖΑ σε όλο και μεγαλύτερα κομμάτια των ψηφοφόρων των πάλαι ποτέ μεγάλων κομμάτων καθιστά αναγκαία την δημιουργία πόλωσης, από την άλλη, ο φόβος ότι οποιαδήποτε νηφάλια σύγκριση μεταξύ των πεπραγμένων της Ν.Δ. και του ΣΥΡΙΖΑ δε συμφέρει την πρώτη, σπρώχνει την ελίτ της Ν.Δ. να βγάλει το ΣΥΡΙΖΑ εκτός κάθε λογικής σύγκρισης: «ο Κυριάκος και η Ν.Δ. μπορεί να μην είναι αρεστοί στον κόσμο, αλλά ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το απόλυτο κακό».

Θέλουν να δημιουργήσουν δικούς τους Αγανακτισμένους, γι αυτό δίνουν πρώτοι το παράδειγμα.

Οι διεθνείς εξελίξεις σε ΗΠΑ και Ευρώπη τους απενοχοποιούν και τους δίνουν την εντύπωση πως πάνε με το ρεύμα.

Οι συνέπειες

Ίσως είναι νωρίς για να διαγνώσουμε τις συνέπειες του εν λόγω φαινομένου, ωστόσο θα επιχειρήσω να αναφερθώ σε δύο. Πρώτον, θεωρώ πως ο γνωστικός παλιμπαιδισμός της νεοδημοκρατικής ελίτ συνιστά ένα μοιραίο βήμα προς τη χρυσαυγιτοποίηση της Ν.Δ., ήτοι στη δημιουργία του εν Ελλάδι τραμπισμού, γεγονός που την απομακρύνει από το «μεσαίο χώρο», τους σκεπτόμενους ανθρώπους και τη διανόηση, με μάλλον αρνητικές για την ίδια εκλογικές συνέπειες. 

Δεύτερον, καταστρέφει το πολιτικό επικοινωνιακό πεδίο, ήτοι τους μίνιμουμ συλλογικά αποδεκτούς κανόνες που συγκροτούν τη δημόσια σφαίρα στις δημοκρατικές κοινωνίες. Η λογική «τα δικά μου, δικά μου, και τα δικά σου, δικά μου» που βρίσκεται στον πυρήνα των ρητορικών παραληρημάτων της νεοδημοκρατικής ελίτ λανσάρει μια εφηβική πολιτική συμπεριφορά. Δεν αναγνωρίζω πολιτικούς κανόνες, ούτε περιορισμούς. Είμαι ο αρνητής των πάντων

 Όταν δεν μου αρέσει το παιχνίδι, αλλάζω τους κανόνες ή το παιχνίδι. Κάτω οι κανόνες (που ευνοούν τους άλλους). Είμαι αντισυμβατικός, αντικομφορμιστής. Επαναστάτης χωρίς αιτία. Είμαι cool. Είμαι ο εξεγερμένος πλούσιος των ΗΠΑ, της Λατινικής Αμερικής, της Ευρώπης. Είμαι ο κακός των ταινιών. Ο υπόκοσμος με τον οποίο ταυτίζεται ο θεατής.

Από αυτή τη στροφή πιστεύω πως θα χάσει τόσο η Νέα Δημοκρατία όσο και η ίδια η Δημοκρατία.